ماهاتیر محمد - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

ماهاتیر بن محمد (جاوی:محاضیر بن محمد؛ زاده ۱۰ ژوئیه ۱۹۲۵) سیاستمدار، نویسنده و پزشک مالزیایی است که به عنوان چهارمین و هفتمین نخست وزیر مالزی خدمت می کرد. او از سال 1981 تا 2003 و بعد از آن از سال 2018 تا 2020 در مجموع 24 سال در این سمت بود و او را طولانی‌ترین نخست‌وزیر کشور کرد. او پیش از نخست‌وزیر شدن، معاون نخست‌وزیر و سایر سمت‌های کابینه بود. او از سال 2018 تا 2022 عضو پارلمان لنکاوی، از سال 1974 تا 2004 در کوبانگ پاسو و از سال 1964 تا 1969 در کوتا استار سلاتان بود. فعالیت سیاسی او بیش از 75 سال طول کشید، از پیوستن به اعتراضات مخالف سیاست‌های شهروندی برای اتحادیه‌های غیرمالاییایی مالایی10 تا اتحادیه‌های غیرمالایی19. ائتلاف تانا ایر در سال 2022.

ماهاتیر که در الور سه تار، کداه متولد و بزرگ شد، در مدرسه عالی بود و پزشک شد. او قبل از ورود به پارلمان مالزی در سال 1964 در سازمان ملی متحد مالزی (UMNO) فعال شد. او قبل از از دست دادن کرسی خود یک دوره خدمت کرد و متعاقباً با نخست وزیر تونکو عبدالرحمن اختلاف پیدا کرد و از UMNO اخراج شد. او در سال 1970 کتاب معضل مالایی را منتشر کرد. هنگامی که عبدالرحمن استعفا داد، ماهاتیر دوباره وارد UMNO و پارلمان شد و از سال 1974 تا 1978 به سمت وزیر آموزش و پرورش و از سال 1978 تا 1981 وزیر تجارت و صنعت ارتقاء یافت.

در طول اولین دوره تصدی ماهاتیر، مالزی دستخوش نوسازی و رشد اقتصادی شد و دولت وی خصوصی سازی گسترده صنعت و مجموعه ای از پروژه های زیرساختی جسورانه را آغاز کرد. ماهاتیر یک شخصیت سیاسی مسلط بود که در پنج انتخابات عمومی متوالی پیروز شد و از چندین رقیب برای رهبری UMNO جلوگیری کرد. او قدرت را از طریق تضعیف استقلال قضایی و حمایت از اصلاحیه قانون اساسی برای حذف مصونیت قانونی برای خانواده سلطنتی متمرکز کرد. او به سیاست‌های طرفدار بومی‌پوترا ادامه داد و بر بهبود نسبتاً سریع مالزی از بحران مالی آسیا در سال 1997 نظارت داشت. او در سال 1987 فعالان و شخصیت های مذهبی مختلف را تحت عملیات لالنگ بازداشت کرد و در سال 1998 معاونش انور ابراهیم را دستگیر کرد. سابقه او در مورد اقتدارگرایی و محدود کردن آزادی های مدنی روابط با غرب را تیره کرد. به عنوان نخست وزیر، او مدافع ارزش های آسیایی و مدل های توسعه بود و به ویژه در سراسر جهان اسلام برجسته بود.

ماهاتیر به طور غیرمنتظره ای در سال 2003 کناره گیری کرد، اما از نظر سیاسی با نفوذ باقی ماند و از جانشینان خود انتقاد کرد. او به دلیل رسوایی فساد 1MDB در سال 2016 از UMNO کناره‌گیری کرد و به BERSATU پیوست و ائتلاف مخالف پاکاتان هاراپان را به پیروزی در انتخابات عمومی 2018 هدایت کرد. در دوره دوم نخست وزیری، او متعهد شد که در مورد رسوایی 1MDB تحقیق کند، با فساد مبارزه کند و هزینه های پروژه های زیربنایی بزرگ را کاهش دهد. او همچنین عفو و آزادی انور ابراهیم را تضمین کرد. ماهاتیر در سال 2020 در بحبوحه یک بحران سیاسی استعفا داد. با وجود از دست دادن کرسی پارلمانی خود در انتخابات عمومی 2022، او همچنان در سیاست فعال بود و چندین بار وابستگی حزبی را تغییر داد.

دیدگاه‌های سیاسی ماهاتیر در طول زندگی‌اش تغییر کرده است و با ناسیونالیسم مالایی و اعتقادات مذهبی اسلامی او شکل گرفته است.