یانوش اولینیچک - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

یانوش اولینیچاک (زاده ۲ اکتبر ۱۹۵۲ – درگذشته ۲۰ اکتبر ۲۰۲۴) یک پیانیست کلاسیک، معلم دانشگاهی و بازیگر لهستانی بود. او به عنوان نوازنده پیانو، به ویژه با موسیقی پیانوی شوپن که بر روی سازهای مدرن و دورهمی نواخته بود، حرفه ای بین المللی داشت. او آهنگساز را در فیلم نت آبی در سال 1991 به تصویر کشید و در فیلم پیانیست در سال 2002 موسیقی پیانو را نواخت و همچنین در نقش دو نفره دست ظاهر شد.

اولینیچاک در 2 اکتبر 1952 در وروتسواو به دنیا آمد. او نواختن پیانو را در سن 6 سالگی آغاز کرد. خانواده به ورشو نقل مکان کردند، جایی که او از لوئیزا والوسکا پیانو آموخت. او از سال 1967 تا 1969 توسط ریشارد باکس و زبیگنیو درژویسکی آموزش دید. در سال 1970 در هشتم مسابقه بین المللی پیانو شوپن در ورشو مقام ششم را کسب کرد و دو سال بعد در مسابقه پیانو آلفردو کازلا در ناپل مقام چهارم را کسب کرد. او از سال 1971 تا 1973 در پاریس نزد کنستانتین اشمیلینگ و ویتولد مالوکوژینسکی تحصیل کرد. او به لهستان بازگشت و در مدرسه عالی دولتی موسیقی در ورشو نزد باربارا هسه-بوکوفسکا تحصیل کرد. او تحصیلات تکمیلی خود را از سال 1977 تا 1978 نزد ویکتور مرژانوف در ورشو و با پل بادورا-اسکودا در فولکوانگ شوله در اسن به پایان رساند.

اولینیچاک عضو یک ارکستر مجلسی بود و کارنامه او شامل ساخته‌هایی از بتهوون، شومان، شوبرت، شوپن، راول و پروکوفیف بود. او همچنین موسیقی معاصر، مانند آثار وویسیچ کیلار، نواخت. او در سال 1979 در اولین اجرای جهانی والسه بوستون برای پیانو و ارکستر گیا کانچلی تکنواز بود. اولینیچک موسیقی شوپن را بر روی هر دو ساز دوره خود و پیانوهای مدرن، در کنار هم نواخت. او با ارکستر قرن هجدهم به رهبری فرانس بروگن بر روی سازهای تاریخی مانند ارارد و پلیل اجرا و ضبط کرد.

اولینیچاک به مدت چهار سال در آکادمی موسیقی کراکوف کلاس تدریس کرد، کلاس های استادی را در لهستان، کانادا، ایالات متحده و ژاپن برگزار کرد. او در مسابقات بین المللی پیانو، از جمله مسابقه شوپن، از سال 2018 برای سازهای دوره نیز در هیئت داوران حضور داشت.

اولینیچاک اغلب برای رادیو و تلویزیون و همچنین روی لوح فشرده برای لیبل هایی مانند Polskie Nagrania، Selene، Pony Canyon، Opus 111 و CD Accord ضبط می کرد. او آهنگ‌هایی از رامو، موتزارت، لیست، شوبرت، پروکوفیف و به‌ویژه شوپن، از جمله کنسرتوهای پیانو، فانتزی در لهستان، سونات پیانو در مینور B-flat، روندو در ماژور E-flat، و موسیقی انفرادی پیانو را ضبط کرد. منتقدی از گرامافون خاطرنشان کرد که او 57 مازورکا را روی پیانوی ارارد در سال 1849 با "تنوع ظریف رنگ و ظرافت" نواخته است، با روباتویی که هرگز ریتم رقص را تهدید نمی کند.

او کنسرتو پیانوی کیلار و کنسرتو پیانو هنریک گورکی و همچنین موسیقی ویولن و پیانو را با کاجا دانچوسکا و آهنگ‌های لهستانی شوپن را با استفانیا توچیسکا ضبط کرد. ضبط های او هفت فریدریکس را برای او به ارمغان آورد و ضبط کنسرتوهای پیانوی شوپن به همراه Sinfonia Varsovia به رهبری گرزگورز نواک در سال 1995 به عنوان آلبوم سال به عنوان مجله استودیو انتخاب شد.

منبع: مقاله "Janusz Olejniczak" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA.