دنیز دووال - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

دنیز دووال (زاده ۲۳ اکتبر ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶) یک سوپرانوی فرانسوی بود که بیشتر به خاطر بازی‌هایش در آثار فرانسیس پولنک روی صحنه و رسیتال شناخته می‌شود. دووال در طول یک حرفه بین‌المللی، نقش‌های ترز را در Les mamelles de Tirésias، ال در La voix Humaine را خلق کرد و در نقش بلانش دو لا فورس در Dialogues of the Carmelites موفق شد و ضبط‌هایی از این نقش‌ها و چندین نقش اصلی دیگر خود را به جای گذاشت.

دووال در پاریس متولد شد و در کالج لیبورن تحصیل کرد و در نمایشنامه Les Plus beaux yeux du monde اثر ژان سارمن ظاهر شد. پدرش که یک سرهنگ بود، به او اجازه داد تا در کلاس های تئاتر در کنسرواتوار بوردو ثبت نام کند، جایی که کارگردان، گاستون پولت، او را دید و او را وارد کلاس های آواز کرد. از آنجا او اولین بازی خود را در Cavalleria rusticana در Grand Theater de Bordeaux در سال 1942 انجام داد، Santuzza او توسط منتقد Liberté du Sud-Ouest به عنوان "دردناک، خشن، تراژیک" توصیف شد که منجر به نقش‌های اصلی دیگری در بوردو شد.

در پاریس از تست بازیگری خود در اپرا ناامید شد، اما به زودی در Folies-Bergère نامزد کرد و در نمایش لباس آواز خواند و تجربه بیشتری در صحنه به دست آورد. او بعداً نظر داد "Aux Folies, j'ai tout appris!". دووال در دومین تلاش خود برای نقش اپرا برای L'Aiglon (که هرگز آن را نخواند) نامزد کرد، اما در 5 مارس 1947 در Opéra-Comique در نقش اصلی مادام باترفلای اولین حضور خود را انجام داد. در همان سال او توسط پولنک کشف شد و اولین بار Cio-Cio-san هنرمند را دوباره به عنوان آهنگساز خود می دید. Les Mamelles de Tirésias در ژوئن; او تا پایان عمر با پولنک از نزدیک کار کرد.

کارنامه او در Salle Favart بیش از 20 سال ادامه داشت تا نقش اصلی را در Angélique، la Périchole در le Carrosse du Saint-Sacrement، Giulietta در les Contes d'Hoffmann، Concepción در L'Heure espagnole، Alexina در Le Roi malgré, Bouette, Tom. (Emma)، Manon (Manon)، Pelléas et Mélisande (Mélisande). او همچنین نقش های ترز در les Mamelles de Tirésias، فرانچسکا در le Oui des Jeunes Filles، ولنتاین در ll était un Petit Navire و نقش اصلی در Dolorès را خلق کرد.[4] او در اولین نمایش فرانسوی Vol de nuit (Volo di notte) اثر لوئیجی دالاپیکولا در سال 1960 مادام فابین را خواند.

در اپرای پاریس در سال 1947 سالومه را خواند و به دنبال آن تائیس، روزن در Le Roi d'Ys، پورتیا در Le Marchand de Venise و Les Indes Galantes.

در خارج از فرانسه دووال در ایتالیا (لا اسکالا)، جشنواره ادینبورگ، کولون در بوئنوس آیرس[5] و گلیندبورن (ملیساند) آواز خواند. در مونت کارلو نقش های او نیز شامل فاتا مورگانا در عشق برای سه پرتقال، موزتا در La Bohème و The Medium بود. از جمله حضورهای او در آمریکا، تائیس او در سال 1961 در اپرای دالاس به رهبری نیکولا رسیگنو و کارگردانی فرانکو زفیرلی بود. او La femme و Concepción را در قسمت های اول و سوم یک لایحه سه گانه Vol de nuit، Le Rossignol و L'Heure espagnole در بروکسل خواند.

در سال 1960 پولنک چرخه آهنگ La Courte Paille خود (اشعار موریس کارمه) را برای دووال - یا بهتر بگوییم «برای اینکه او برای پسر شش ساله‌اش بخواند» (اگر چه او آن را برای اولین بار اجرا نکرد) - و بعدها برای او همچنین La Dame de Monte-Carlo در سال 1961 نوشت.

منبع: مقاله «دنیس دووال» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.