رابرت مرل - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

رابرت مرل (زاده ۲۸ اوت ۱۹۰۸ – درگذشته ۲۷ مارس ۲۰۰۴) یک رمان‌نویس فرانسوی بود.

مرل در سال 1908 در تبسا، الجزایر فرانسه به دنیا آمد. پدرش فلیکس، که یک مترجم «با دانش کامل ادبی و عربی گفتاری» بود، در سال 1916 در داردانل کشته شد. مرل جوان و مادرش به پاریس نقل مکان کردند، جایی که او در سه لیسه و سوربن تحصیل کرد.

مرل تا زمان وقوع جنگ جهانی دوم در سال 1939، استاد ادبیات انگلیسی در چندین دانشگاه بود. در طول جنگ جهانی دوم، مرل در ارتش فرانسه اجباری شد و به عنوان مترجم در نیروی اعزامی بریتانیا منصوب شد. در سال 1940 او در محل تخلیه دانکرک در ساحل زیدکوت - که او آن را "لاتاری کور و نفرت انگیز" نامید - بود و توسط آلمانی ها دستگیر شد. مرل به زندان Stalag VID در دورتموند برده شد و فرار کرد، اما در گمرک بلژیک دوباره دستگیر شد. او در ژوئیه 1943 به کشور بازگردانده شد و پس از جنگ نشان Croix du Combattant را دریافت کرد.

مرل از تجربیات خود در دانکرک در رمان آخر هفته‌اش در زیدکوت در سال 1949 استفاده کرد که به یک "موفقیت پر شور" تبدیل شد و جایزه گنکور را برد. یک فیلم بلند اقتباسی در سال 1964، آخر هفته در دانکرک، به کارگردانی هانری ورنوی و با بازی ژان پل بلموندو ساخته شد. این یک موفقیت در باکس آفیس بود و هر دو نفر را به شهرت رساند.

رمان Un animal doué de raison اثر مرل در سال 1967، یک طنز شدید جنگ سرد که از مطالعات جان لیلی در مورد دلفین ها و بحران دریای کارائیب الهام گرفته شده بود، به انگلیسی ترجمه شد و با عنوان The Day of the Dolphin (1973) با بازی جورج سی اسکات فیلمبرداری شد. رمان پسا آخرالزمانی Malevil (1972) مرل نیز در فیلمی در سال 1981 اقتباس شد. رمان La mort est mon métier او در سال 1952 در یک فیلم در سال 1977 اقتباس شد، رمان او در سال 1962 به عنوان یک مینی سریال در سال 1987 فیلمبرداری شد و Le propre de l'homme (1989) برای یک فیلم تلویزیونی در سال 1996 اقتباس شد.

از دیگر آثار مرل می توان به نمایشنامه فلامینئو در سال 1950، بر اساس شیطان سفید جان وبستر، زندگی نامه اسکار وایلد در سال 1948 (در سال 1955 با عنوان اسکار وایلد یا سرنوشت همجنس گرایی تمدید شد) و ترجمه های مختلف از جمله سفرهای گالیور اثر جاناتان سویفت اشاره کرد. مرل در سال 1965 Moncada: premier combat de Fidel Castro و Ahmed Ben Bella را نوشت و در همین زمان خاطرات چه گوارا را ترجمه کرد. تا قبل از حمله ارتش سرخ به افغانستان، مرل از هواداران حزب کمونیست فرانسه بود. او گفت: "من فقط یک مبارز کوچک بودم و دوستانم قرمزها آنچه را که نوشتم تایید نمی کردند. در مورد شورش های دانشجویی اردیبهشت 68، من هرگز به واقعیت آن انقلاب اعتقاد نداشتم. تنها چیزی که از آن برمی آمد آزادی روابط جنسی بود."

"دستاورد مهم" مرل مجموعه 13 کتابی رمان‌های تاریخی او به نام فورچون دو فرانس (2003-1977) بود که فرانسه قرن 16 و 17 را از نگاه یک پزشک ساختگی پروتستان که جاسوس شده بود، بازسازی می‌کرد. مرل که "پژوهش واقعی زبان" بود، رمان ها را با استفاده از بسیاری از ریتم ها و اصطلاحات گفتار فرانسوی مناسب دوره تاریخی نوشت. این سریال نام مرل را در فرانسه بر سر زبان ها انداخت و نویسنده بارها الکساندر دومای قرن بیستم را نامید.

مرل سه بار ازدواج کرد و چهار پسر و دو دختر داشت. او در سال 2004 در سن 95 سالگی بر اثر سکته قلبی در Montfort-l'Amaury فرانسه درگذشت.

منبع: مقاله "رابرت مرل" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.