آنتوان بلوندین - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

Antoine Blondin (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۲۲ – درگذشته ۷ ژوئن ۱۹۹۱) نویسنده فرانسوی بود.

او به گروه ادبی به نام هوسارد تعلق داشت. او همچنین یک ستون نویس ورزشی در L'Équipe بود. بلوندین نیز با نام تنوریو می نوشت.

بلوندین فرزند شاعری به نام ژرمن بلوندین بود که نامش را برگزید و از تصحیح خوان چاپخانه. او پس از تحصیل در لیسه لویی لو گراند در پاریس و لیسه پیر کورنیل در روئن، مدرک خود را در رشته فلسفه در سوربن دریافت کرد. او در طول جنگ جهانی دوم بسیار به رولان لادنباخ نزدیک شد. او در سال 1942 برای کارهای جنگی اجباری در طول اشغال آلمان در جنگ جهانی دوم به آلمان فرستاده شد. این تجربه الهام بخش اولین رمان او، L'Europe buissonnière بود که در سال 1949 منتشر شد. این رمان برنده جایزه دو ماگوت شد، که به نام یک کافه ادبی در پاریس نامگذاری شد، و دوستی نویسندگانی مانند مارسل ایمه و راجر نیمیر و فیلسوف، ژان پل سارتر را برای او به ارمغان آورد. در سال 1953، برنارد فرانک، منتقد جوان، رمان‌نویسان راجر نیمیر، ژاک لوران، و بلوندن را "هوساردها" لقب داد، عنوانی که ماندگار شد. ویژگی هوسارها میراث ادبی مشترک جناح راست، بی احترامی جوانان نسبت به روشنفکران چپ، و تعهد به «هنر برای هنر» بود. گرایش‌های راست‌گرای بلوندن مانع دوستی با فرانسوا میتران سوسیالیست نشد که بعداً به او رأی داد.

رمان‌های بعدی او، Les Enfants du bon Dieu و L'Humeur Vagabonde سبکی متمایز را تأیید کردند که منتقدان بین استاندال و ژول رنار قرار دادند. عباراتی مانند "بعد از جنگ جهانی دوم، قطارها دوباره حرکت کردند. من با ترک همسر و فرزندانم از آن سود بردم" و "من بسیار لاغر ماندم و بدنه کارم هم همینطور" نمونه ای از علاقه بلوندین به بازی با کلمات و طنز است. مضامین دوستی، بوهمینیسم و شوک تاریخی جنگ جهانی دوم نیز جایگاه برجسته ای در داستان های او داشت. بلوندین پس از انتشار رمان با استقبال خوب Un Singe en hiver، روزنامه نگار فعالی باقی ماند، اما مرگ بهترین دوستش راجر نیمیر باعث شد تا بیش از یک دهه تا حد زیادی از نوشتن داستان های تخیلی دست بکشد. با این وجود، او در سال 1977 جایزه Goncourt de la Nouvelle را برای مجموعه داستان کوتاه Quat'saisons برد.

بلوندین ستون های مطبوعاتی در حمایت از راست در سیاست نوشت. او سلطنت طلب بود و برای نشریات سلطنت طلب مانند Aspects de la France، La Nation Française و Rivarol می نوشت. اگرچه او درست در ابتدای کارش با روشنفکران اکشن فرانسه و موراسیان در ارتباط بود، اما در اواخر عمرش از سیاست فاصله گرفت. او همچنین ویژگی های ورزشی را برای L'Équipe نوشت که برای آن 27 دوره از تور دو فرانس و هفت بازی المپیک را پوشش داد. برنارد هینو، برنده تور دو فرانس، گفت: "او هرگز با کسی مصاحبه نمی کند، بلکه فقط برداشت های خود را از چیزهایی که دیده و احساس می کند، ثبت می کند. گاهی اوقات رنه فال با او بود. هر دو تور را دوست دارند و به زبان ساده، آن را به یک حماسه مدرن، یک آهنگ تروبادور، یک جنگ صلیبی تبدیل می کنند، همانطور که او می بیند که مهم ترین اتفاق برای توصیف آن است. و در مورد آن بنویسید که او با دادن کتاب خود به آن تبدیل به یک اسطوره شد. ...

منبع: مقاله "Antoine Blondin" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.