کوکو شانل - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

گابریل بونهور شانل (کوکو) در سال 1883 به دنیا آمد. وقتی مادرش درگذشت کوکو تنها دوازده سال داشت. پدرش او و خواهر و برادرش را در بزرگترین یتیم خانه منطقه، صومعه ای در اوبازین رها می کند. او کار خود را در مولین به عنوان یک دختر مغازه دار با یک میلینر محلی آغاز کرد و در سن بیست و پنج سالگی، با اولین عشق خود، اتین بالسان، آشنا شد و زندگی را آغاز کرد. کوکو شروع به تزیین کلاه های حصیری و نمدی ساده می کند و طرح های زیبا و غیرمعمول ایجاد می کند و توجه و تحسین زنانی را که در مسابقات اسب دوانی شرکت می کردند را به خود جلب می کند. بلافاصله پس از آن، آنها شروع به درخواست از او کردند تا کلاه هایی با طراحی سفارشی که مکمل لباس های بعد از ظهر آنها باشد.

بین سال‌های 1912 و 1914، کوکو یک فروشگاه میلینری با نام «Chanel Modes» در پاریس و فروشگاهی دیگر در دوویل باز کرد، جایی که کلاه، بلوز گشاد ساده و لباس‌های مجلسی می‌سازد و می‌فروشد. او از حمایت مالی «پسر» کپل، معشوقه‌اش پس از بالسان برخوردار است، که برنامه‌های او را تأیید کرد و ایده‌های او را تشویق کرد. در سال 1916، کوکو شروع به ساخت لباس‌هایی از ژرسه کرد، پارچه‌ای که قبلا فقط برای لباس زیر استفاده می‌شد. شنل کلاه، بلوزهای گشاد ساده و لباس مجلسی درست می کرد و می فروخت. لباس‌های او برای پوشیدن بدون کرست طراحی شده بودند و با آسترهای کمتری ساخته شده بودند تا سبک‌تر و سفت‌تر شوند. در سال 1918، Chanel در حال تولید ژاکت‌های پشمی و ژاکت‌های دوقلو بود. او ژاکت های مردانه را تطبیق داد و آنها را روی دامن های ساده و صاف پوشیده نشان داد. در سال 1920، شنل شلوارهای گشاد را برای زنان معرفی کرد که بر اساس کتانی زنگ ملوانی بود که آن را "شلوار قایق سواری" نامید. او همچنین در این زمان "لباس سیاه کوچک" را رایج کرد. شنل طرح‌های خود را می‌پوشید که از لباس‌های سنتی مردانه اقتباس می‌کرد: کت‌های بارانی کمربند، پیراهن‌های یقه باز ساده، کتانی ژاکت، ژاکت‌های پشمی، شلوار و کلاه‌های نرم. ژاکت‌های ژاکت پشمی بدون یقه او بافته شده بود، با جیب‌های تکه‌ای تزئین شده بود و با دامن‌های تویدی تا زانو پوشیده می‌شد. لباس‌های پیراهن ساده او دارای یقه‌های صاف یا باتو بود، به‌طور آزاد به قسمت میانی یا پایین ساق پا آویزان می‌شد و با کمربندهای بلند یا باسن می‌پوشید. از دیگر نوآوری‌های او در این دوره می‌توان به پاپیون‌های مسطح مشکی بزرگ، دکمه‌های طلایی روی کت‌ها، صندل‌های کمربند و کیف‌های دستی با زنجیر طلایی اشاره کرد. او جواهرات لباسی را معرفی کرد و آن را در ظاهر کت و شلوار توییدی خود که با ردیف‌هایی از زنجیر مصنوعی مرواریدی پوشیده شده بود، گنجاند. در طول دهه 1930، او به Fulco Di Verdura دستور داد تا جواهرات لباس استادانه‌ای را با استفاده از سنگ‌های تقلبی و نیمه قیمتی در محیط‌های خودنمایی طراحی کند. کوکو همچنین عطر خود Chanel No.5 را در دهه 1920 روانه بازار کرد. استایل شنل در حدود سال 1923 به اوج خود رسید و مفسران آن را «ظاهر گارکن» نامیدند، که سینه‌های صاف، باریک، پوشیدن لباس‌های گشاد و راحت و مدل موهای کوتاه و پسرانه را جشن می‌گرفت. در سال 1929، کوکو یک بوتیک در سالن خود در پاریس برای فروش لوازم جانبی مانند کیف، کمربند، روسری و جواهرات افتتاح کرد. او سالن خود را در سال 1939 و در آغاز جنگ جهانی دوم تعطیل کرد. در سال 1954، در سن هفتاد و یک سالگی، دوباره بازگشت، خانه‌اش را پس از پانزده سال بازگشایی کرد و مجموعه‌ای را معرفی کرد که شامل کت و شلوارهای منظمی بود که قبل از جنگ مشخصه‌اش بود. او از سال 1954 تا 1971 سلطنت خود را در عرصه مد ادامه داد، زمانی که در سن هشتاد و هشت سالگی درگذشت. از سال 1983، کارل لاگرفلد مدیر طراحی خانه شانل است.