آلبرت لنس - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

آلبرت لنس (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۵ مه ۲۰۱۳) یک تنور استرالیایی بود که تابعیت فرانسوی نیز داشت. او در دهه 1950 تنور اصلی استرالیا بود و بعداً از یک حرفه بسیار موفق در فرانسه لذت برد.

او در مدیندی، استرالیای جنوبی با نام لنسلوت آلبرت اینگرام به دنیا آمد، اما معمولاً با نام لنس اینگرام شناخته می شد. او آواز خواندن را از کودکی، در مدرسه و در گروه کر کلیسا آغاز کرد. مادرش او را وادار کرد تا در کنسرواتوار موسیقی ملبورن صداپیشگی بخواند. پس از فارغ التحصیلی، در کافه ها و کلوپ های شبانه آواز خواند و به یک شرکت تور پیوست و در سراسر استرالیا اجرا کرد و آهنگ های محبوب را خواند. مدیر آن شرکت به اندازه کافی تحت تأثیر قرار گرفت و او را برای تست بازیگری در اپرای ملبورن فرستاد، جایی که بلافاصله به او پیشنهاد قرارداد دادند. او در سال 1950 در نقش کاوارادوسی در توسکا اولین حضور خود را در آنجا انجام داد و سپس به آواز رودولفو در La bohème و پینکرتون در مادام باترفلای پرداخت که مورد تحسین قرار گرفت. او سپس به عنوان نقش اصلی در داستان های هافمن که به افتخار ملکه الیزابت دوم در سال 1953 ارائه شد ظاهر شد.

اینگرام مورد توجه همسر معلم صداگذاری مشهور Modesti قرار گرفت و او را برای مطالعه بیشتر به فرانسه دعوت کرد. تحت هدایت مودستی و با کمک دستیارش سیمون فژارت، او به پیشرفت قابل توجهی، هم در آواز و هم در موسیقی دست یافت. او پس از تغییر نام حرفه‌ای خود از لنس اینگرام به آلبرت لنس، اولین حضور خود در پاریس را در سال 1955 با نام کاوارادوسی در اپرا-کامیک انجام داد. سال بعد، او اولین بازی خود را در کاخ گارنیه، در نقش اصلی در فاوست انجام داد و موفقیت آنی بود. او به سرعت خود را به عنوان یکی از برجسته ترین "تنورهای فرانسوی" آن زمان، هم در اپرا-کمیک و هم در اپرا تا سال 1972 تثبیت کرد و نقش های بزرگ فرانسوی مانند رومئو در رومئو و ژولیت، دس گریو در مانون، ورتر، دون خوزه در کارمن، و غیره را خواند. مارسی، و همچنین لندن، وین، مسکو، لنینگراد و بوئنوس آیرس. لنس همچنین در رپرتوار ایتالیایی بسیار مورد توجه قرار گرفت و نقش‌های تنور اصلی در Rigoletto، La traviata، Cavalleria rusticana، Pagliacci و دیگران را به کارنامه خود اضافه کرد.

لنس در سال 1961 در اپرای سانفرانسیسکو با خلق ماه خونی نورمن دلو جویو اولین حضور آمریکایی خود را داشت. او همچنین در لس آنجلس و فیلادلفیا ظاهر شد.

لنس از سال 1973 تا زمان بازنشستگی خود در سال 1977 عضو دائم اپرای ملی دو راین در استراسبورگ شد. پس از بازنشستگی از صحنه، لنس به تدریس تمام وقت، ابتدا در کنسرواتوار موسیقی نیس، و بعداً در آنتیب روی آورد. لنس در سال 1967 شهروند فرانسه شد.

لنس چند ضبط از خود به جای گذاشت، به ویژه یک ورتر کامل که در سال 1964 ساخته شد، با ریتا گور، مدی مسپله، گابریل باکویر، به رهبری جسوس اچوری. همچنین یک مادام باترفلای کامل (به زبان فرانسوی) از اپرای Comique de Paris به رهبری آلبرت وولف از سال 1957 به همراه لنس در نقش پینکرتون، و صحنه‌هایی از هرودیاد به رهبری ژرژ پرتر از سال 1963 با لنس در نقش ژان در کنار سالومه رژین کرسپن و هرودیاد ریتا وجود دارد.

EMI تصویر حرکتی اولین نمایش ماریا کالاس در پاریس در سال 1958 را به نام «La Grande Nuit de l'Opéra» که لنس در آن حضور داشت را بر روی DVD منتشر کرده است. او در گزیده‌ای از Il trovatore شنیده می‌شود، و در نمایشنامه‌ی نمایش دوم توسکا، در مقابل کالاس و تیتو گوبی، به رهبری ژرژ سباستین دیده می‌شود. ...

منبع: مقاله "Albert Lance" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.