میشل دبره - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

میشل ژان پیر دبره (15 ژانویه 1912 - 2 اوت 1996) اولین نخست وزیر جمهوری پنجم فرانسه بود. او را «پدر» قانون اساسی فعلی فرانسه می دانند. او از سال 1959 تا 1962 تحت ریاست رئیس جمهور شارل دوگل خدمت کرد. از نظر شخصیت سیاسی، دبره شدید و بی حرکت بود و به افراط گرایی بلاغی گرایش داشت.

دبره در پاریس، پسر ژان مارگریت (Debat-Ponsan) و روبر دبره، استاد مشهور پزشکی، که امروزه بسیاری او را بنیانگذار طب مدرن کودکان می دانند، به دنیا آمد. پدربزرگ مادری او نقاش آکادمیک ادوارد دبات پونسان بود. پدر دبره یهودی و پدربزرگش خاخام بود. دبره خود کاتولیک رومی بود.

او در Lycée Montaigne و سپس در Lycée Louis-le-Grand تحصیل کرد، مدرک دیپلم را از École Libre des Sciences Politiques و دکترای حقوق را از دانشگاه پاریس گرفت. سپس استاد حقوق در دانشگاه پاریس شد. او همچنین به École des Officiers de Reserve de la Cavalerie (مدرسه افسران سواره نظام ذخیره) در Saumur پیوست. در سال 1934، در سن بیست و دو سالگی، دبره در آزمون ورودی شرکت کرد و به عضویت Conseil d'État درآمد. در سال 1938 به کارکنان وزیر اقتصاد پل رینود پیوست.

در سال 1939، در آغاز جنگ جهانی دوم، دبره به عنوان افسر سواره نظام نام نویسی شد. او در ژوئن 1940 در جریان نبرد فرانسه در آرتنای اسیر شد اما در سپتامبر موفق به فرار شد. او به Conseil d'État که اکنون تحت مدیریت رژیم ویشی بود و توسط مارشال فیلیپ پتن سوگند یاد کرد بازگشت. وی در سال 1942 توسط وزیر دادگستری به درجه Maître des Requêtes ارتقا یافت. پس از تهاجم آلمان به منطقه آزاد در نوامبر 1942، پتانیسم سیاسی دبره ناپدید شد و در فوریه 1943 با پیوستن به شبکه Ceux de la Résistance (CDLR) در مقاومت فرانسه شرکت کرد.

در تابستان 1943، ژنرال شارل دوگل به دبره این وظیفه را داد تا فهرستی از بخشداران تهیه کند، که پس از آزادی، جایگزین رژيم ویشی خواهد شد. در آگوست 1944 دوگل او را به عنوان کمیساریای جمهوری برای آنژه منصوب کرد و در سال 1945، دولت موقت او را مأمور اصلاح خدمات دولتی فرانسه کرد. دبره École nationale d'administration را ایجاد کرد که ایده آن توسط ژان زی قبل از جنگ تدوین شد.

در دوران جمهوری چهارم، دبره ابتدا از اتحادیه دمکراتیک و سوسیالیست مقاومت حمایت کرد، اما به توصیه دوگل به حزب رادیکال سوسیالیست رفت، که طبق گزارش‌ها به او و چند سیاستمدار دیگر، از جمله ژاک چابان-دلماس، آلز au partical گفته است. C'est là que vous trouverez les derniers vestiges du sens de l'Etat. ("به حزب رادیکال بروید. آنجاست که آخرین بقایای معنای دولت را خواهید یافت".)

دبره سپس به تجمع مردم فرانسه پیوست و به عنوان سناتور ایندر و لوآر انتخاب شد، سمتی که از سال 1948 تا 1958 در اختیار داشت. در سال 1957، روزنامه Le Courrier de la colère را تأسیس کرد که به شدت از الجزایر فرانسه دفاع می کرد و خواستار بازگشت دوگل به قدرت شد. در شماره 2 دسامبر 1957، دبره نوشت: "تا زمانی که الجزایر سرزمین فرانسه است، تا زمانی که قانون الجزایر فرانسوی است، نبرد برای الجزایر یک نبرد قانونی است، شورش برای الجزایر یک شورش قانونی است." ...

منبع: مقاله «Michel Debré» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.