مارگارت پرایس - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

دام مارگارت برنیس پرایس (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۴۱ – درگذشته ۲۸ ژانویه ۲۰۱۱) یک سوپرانوی ولزی بود.

پرایس در بلک‌وود، نزدیک کرفیلی در ولز جنوبی متولد شد. او که با پاهای ناهنجار به دنیا آمد، در چهار سالگی تحت عمل جراحی قرار گرفت و تا پایان عمر در پاهایش درد داشت. او اغلب از برادر کوچکترش جان که با معلولیت ذهنی متولد شده بود مراقبت می کرد. خانواده در Cardigan و شمال Pembrokeshire روابط داشتند و اغلب تعطیلات تابستانی خود را در Moylgrove می گذراندند.

پدرش که یک پیانیست آماتور با استعداد بود، با حرفه موسیقی مخالف بود و از این رو او هرگز در eisteddfod شرکت نکرد و به دنبال شغلی به عنوان معلم زیست شناسی بود. او در مدرسه متوسطه Pontllanfraith در نزدیکی Caerphilly تحصیل کرد. هنگامی که او 15 ساله بود، معلم موسیقی مدرسه اش با چارلز کندی اسکات تست تستی ترتیب داد، که او را متقاعد کرد که با او در کالج موسیقی ترینیتی لندن تحصیل کند و برای او بورسیه تحصیلی گرفت. طی چند سال آینده پرایس به عنوان یک میزانسن آموزش دید.

پس از فارغ التحصیلی، او به Ambrosian Singers پیوست و با آنها در موسیقی متن فیلم چارلتون هستون El Cid در سال 1961 اجرا کرد. او فقط برای مدت کوتاهی در آن گروه باقی ماند و بعداً اعتراف کرد که در طول مدت حضورش در آن گروه به دلیل مهارت‌های ناکافی‌اش در خوانندگی، تا حدودی مشکل داشته است.

او که از طریق کانال عادی مسابقات شناخته نشده بود، توسط پدرش که اکنون مسلمان شده بود، حمایت می‌کرد و او برای ترتیب دادن تست‌های آزمایشی به خانه‌های اپرا نامه می‌نوشت. در نتیجه، پرایس اولین حضور خود را در اپرا در سال 1962 با آواز خواندن کروبینو در ازدواج فیگارو موتزارت در اپرای ملی ولز انجام داد.

پس از اینکه پدرش در سال 1962 به خانه اپرای سلطنتی در کاونت گاردن نامه نوشت، او تست داد و دو بار توسط کارگردان موسیقی گئورگ سولتی که گفت که او "جاذبه نیست" رد شد. با این حال، او به لطف جوآن اینگپن، کارگردان انتخاب بازیگر، به عنوان یک دانشجو پذیرفته شد و رابطه شخصی و حرفه ای نزدیکی با جیمز لاکهارت، پیانیست و رهبر ارکستر برقرار کرد. سلتی یک سوارکار را به قرارداد خود اضافه کرد و اظهار داشت که هرگز نباید انتظار داشته باشد که در خانه اصلی سرب بخواند، بنابراین او نقش های فرعی را به عنوان یک مزو خواند. موفقیت او در سال 1963 زمانی که ترزا برگانزا یک اجرا را لغو کرد و پرایس این شانس را پیدا کرد که دوباره در نقش Cherubino، نقشی که او را یک شبه به شهرت رساند، به عنوان شاگرد نامزد او انتخاب شود.

پس از آن، لاکهارت پرایس را متقاعد کرد که برای بهبود تکنیک خود و توسعه طیف نورانی که او را به یکی از محبوب‌ترین سوپرانوهای غزلیات دهه‌های 1970 و 1980 تبدیل کرد، درس‌های بیشتری برای آواز بخواند.

او در سال 1967 با گروه اپرای انگلیسی بنجامین بریتن در امپرساریو موتزارت و در نقش تیتانیا در رویای شب نیمه تابستان اثر بریتن اجرا کرد. در سال 1968، منتقد دزموند شاوه تیلور، آواز خواندن او را در نقش کنستانز در Die Entführung aus dem Serail موتزارت در گلیندبورن «درخشان، انعطاف‌پذیر و در مقیاس بزرگ» خواند. ...

منبع: مقاله "Margaret Price" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.