استفن روشه - فیلم، عکس و بیوگرافی

لینک کپی سریع

در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

محبوب

حرفه ای

گزینه های بیشتر

عکس ها نمایه پوستر پس زمینه عکس لوگو رویداد تبلیغات محصول عکس های پشت پرده عکس های دیگر عکس های ناشناس ویدیوها جوایز

استفن روش (زاده ۲۸ نوامبر ۱۹۵۹) دوچرخه‌سوار حرفه‌ای اسبق مسابقات جاده‌ای ایرلندی است. در یک حرفه حرفه ای 13 ساله، او در سال 1987 به اوج رسید و دومین دوچرخه سواری شد که موفق به کسب تاج سه گانه پیروزی در تور دو فرانس و رده بندی عمومی Giro d'Italia به علاوه قهرمانی مسابقات جاده ای جهان شد، اولین نفر ادی مرککس بود. ظهور Roche همزمان با ایرلندی همکار شان کلی بود.

اگرچه یکی از بهترین دوچرخه سواران نسل خود بود و به خاطر سبک رکاب زدن خود تحسین می شد، اما با آسیب دیدگی زانو دست و پنجه نرم کرد و هرگز در تورهای بزرگ پس از 1987 شرکت نکرد. او 58 برد حرفه ای در حرفه خود داشت. همه این بردها هنوز پابرجا هستند، علیرغم اینکه روچه توسط یک قاضی ایتالیایی متهم به گرفتن EPO در قسمت بعدی حرفه خود شده است.

پس از اتمام دوره کارآموزی خود به عنوان ماشین‌کار در یک کارخانه لبنیات دوبلین و پس از یک حرفه آماتوری موفق در ایرلند در باشگاه «اورول ویلرز» به مربیگری نوئل اونیل از Dundrum (که شامل قهرمانی نوجوانان ایرلند در سال 1977 و Rás Tailteann در سال 1979 باشگاه آتلتیک بود)، تیم آماتور Boulogne-Billancourt در پاریس برای آماده سازی برای بازی های المپیک 1980 در مسکو. به زودی پس از ورود او، روشه برنده پاریس-روبای آماتور شد و با دیرک دمول فرار کرد و در پیست روبایکس به سرعت به پیروزی رسید. مدیر ورزشی خود به روشه گفته بود که اگر برنده نشود "آن روز به خانه اش به ایرلند فرستاده می شود".

او همچنین در مسابقه جاده ای پاریس-ازی در اوایل فصل روی سکو به پایان رسید و در مسابقه مرحله بین المللی Sealink که توسط باب داونز برنده شد، در مجموع چهاردهم شد. با این حال، آسیب دیدگی زانو ناشی از یک صفحه کفش نامناسب منجر به یک سواری ناامیدکننده در مسکو شد، جایی که او در جایگاه 45 قرار گرفت. با این حال، در بازگشت به فرانسه، اوت تا اکتبر شاهد پیروزی Roche در 19 مسابقه بود. که منجر به عقد قرارداد با تیم دوچرخه سواری حرفه ای پژو برای سال 1981 شد.

روشه اولین پیروزی حرفه ای خود را با شکست برنارد هینو در تور کورس به دست آورد. کمتر از یک ماه بعد او پاریس-نیس را برد (جایی که اولین و هنوز هم تنها حرفه ای جدید بود که پاریس-نیس را برد) علیرغم بیماری پس از فرود از مونت ونتو و اولین فصل خود را با پیروزی در تور دو کورس، پیست ایندر و لوآر و Étoile des Espoirs با مقام های دوم در مسابقات جایزه بزرگ به پایان رساند. در مجموع، اولین بازی او 10 پیروزی به دست آورد.

در سال 1982 بهترین عملکرد او در مسابقه طلایی آمستل پس از یان راس دوم شد، اما صعود او در سال 1983 با پیروزی در تور روماندی، گرند پری والونی، Étoile des Espoirs و پاریس-بورژ ادامه یافت. در تور دو فرانس 1983، روشه سیزدهم شد و فصل 1983 را با مدال برنز در مسابقات قهرمانی دوچرخه سواری جهان در آلترهایم زوریخ به پایان رساند.

در سال 1984، سوار بر La Redoute پس از کشمکش‌های قراردادی با پژو (که حل و فصل آن باعث شد تا Roche به مدت دو سال قبل از برنده شدن در دادگاه علیه Vélo Club de Paris Peugeot به شورت پژو بپردازد)، برد خود را در Tour de Romandie تکرار کرد، Nice-Alassio، Subida a Arrate-N را برد و در پاریس دوم شد. او در تور دو فرانس آن سال بیست و پنجم شد. ...

منبع: مقاله "Stephen Roche" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.