فقط اتاق ایستاده

^{(1976 – 1982)}

Not Rated

موزیکال

ژوئن 19th, 1976

بازیگران و خدمه اعتبارات شرکت تاریخ های انتشار مشخصات فنی عکس ها لینک های خارجی زبان ها عناوین جایگزین کشورهای مبدأ کلمات کلیدی اپیزودها

فقط اتاق ایستاده فصل 0 اپیزودها

فصل 0

این برنامه کنسرت، از پالادیوم لندن، با خواندن «نیویورک، نیویورک» به عنوان شماره‌ای برای نمایشش آغاز می‌شود و سپس به 90 دقیقه قبل از شروع اجرا منعکس می‌شود. پس از روی صحنه رفتن، مینلی با ترکیبی از «خودت را انتخاب کن»، «آسمان آبی» شروع به کار می کند. و "من خیلی هیجان زده هستم." بعد، مینلی «دوستان قدیمی» را می‌خواند، پس از آن «هرجا که او نیست»، «آهنگ‌های غم‌انگیز (بگو خیلی زیاد»)، «من خیلی اهمیت نمی‌دهم»، «وقتی خورشید بیرون می‌آید»، «من نمی‌توانم شادتر باشم (برای تو)،» «شهر لندن»، «من نمی‌خواهم»، «باند او را می‌خواهم» را می‌خواند. مینلی پس از گفتن اینکه چگونه به تازگی چهل ساله شده است، "حماسه اما فینچ" را می خواند. مینه‌لی آوازهای «شما را رها کردید»، «او از این راه خنده‌دار است»، «من عاشق پیانو هستم» و «نیویورک، نیویورک» را به پایان رساند. پس از تشویق ایستاده، مینلی توسط خواهرش، لورنا لوفت، در پشت صحنه مورد استقبال قرار می گیرد. سپس مینلی با "کاباره" انک می زند. سرانجام، مینلی برای آخرین آهنگ به صحنه بازمی گردد: «دنیا به دور می رود».

Upload Poster

کریستال گیل در کنسرت

اکتبر 23rd, 1982

بیست و پنج سال از جری لی - یک جشن

آوریل 18th, 1982

کنسرت بیست و پنجمین سالگرد جری لی لوئیس با حضور جانی کش و کریس کریستوفرسون

پابرهنه در پارک

مارس 21st, 1982

HBO Standing Room فقط ارائه احیای صحنه 1981. از کتاب نیل سایمون. پل براتر و کوری براتر بنکس، ساکن نیویورک به تازگی ازدواج کرده اند. او یک پیراهن پر شده است که تازه کار خود را به عنوان وکیل شروع کرده است. او یک روح آزاد مستقل است که به انجام کارهای غیرمنطقی صرفاً از روی حس ماجراجویی افتخار می کند.

شام کریسمس Red Skelton

دسامبر 13th, 1981

فردی مفت‌خور به همراه دوست خوبش، پروفسور، شام کریسمس را در یک رستوران بسیار گران‌قیمت نیویورک می‌خورد. در طول راه او در یک بیمارستان توقف می کند تا چند کودک را در کریسمس سرگرم کند. رد اسکلتون چند آهنگ را به تنهایی و یک دوئت با وینسنت پرایس اجرا می کند.

شرلوک هلمز

نوامبر 15th, 1981

اقتباسی از نمایشنامه ویلیام ژیلت درباره کارآگاه بزرگ، شرلوک هلمز.

Upload Poster

آخرین نمایش بزرگ وودویل

اکتبر 11th, 1981

غرور

مارس 15th, 1981

سه دوست صمیمی (جوآن، کتی و مری) در سه بازی بزرگ می‌شوند و از هم جدا می‌شوند، که به‌عنوان تشویق‌کننده HS در Waco، TX (نوامبر 1963)، سپس به‌عنوان سالمندان کالج در آستین، TX (فوریه 1968)، و در نهایت به عنوان بزرگسالان در شهر نیویورک (ژوئن 1974) دوباره ملاقات کردند.

دایانا راس

ژانویه 13th, 1981

اگر لحظه‌ای وجود داشته باشد که قدرت ستاره‌ای را که دایانا راس در اختیار داشت، به‌طور درخشان و کامل نشان دهد، آن لحظه افتتاحیه نمایش صحنه‌ای او در سال‌های 1978-1979 است که برای این فیلم ویژه تلویزیونی باکس آفیس خانگی ضبط شده است. این صحنه با نمایش چهره ستاره روی یک صفحه بزرگ شروع می‌شود، و کلمات آهنگ شماره 1 خود را «Ain’t No Mountain High Enough» به زبان می‌آورد، صحنه به حالتی می‌رسد که میس راس (البته با خز و جواهرات پوشیده شده) از یک پلکان سفید و تقریباً سورئال پایین می‌آید. در پایین پله ها - در طول اوج شادی و اوج آهنگ - او ناگهان از روی صفحه منفجر شد و به روی صحنه رفت و با فریادها و تشویق های تماشاگران غرق استقبال شد. آنهایی که به اندازه کافی خوش شانس بودند که در این نمایش ها حضور داشتند، به معنای واقعی کلمه یک سوپراستار را در مقابل چشمان خود تماشا کردند. به طور باورنکردنی، تأثیر آن زمانی که دهه‌ها بعد روی صفحه تلویزیون تماشا می‌شود، به همان اندازه عالی است.

لیندا رونشتات در کنسرت

مرداد 24th, 1980

لیندا رونشتات که ریشه در لس آنجلس کانتری و صحنه‌های راک فولک دارد، به یکی از محبوب‌ترین خوانندگان تفسیری دهه 1970 تبدیل شد و مجموعه‌ای از آلبوم‌های پلاتین فروش و 40 تک آهنگ برتر را به دست آورد. این فیلم ویژه HBO که در 24 آوریل 1980 در استودیو مرکز تلویزیون، هالیوود در طول "مد عشق زنده" به صورت زنده فیلمبرداری شد، نمادین ترین اجرای زنده او محسوب می شود، زیرا او هر ضربه ای را می خواند، به تنها روشی که می داند ... با قدرت و اشتیاق!

Upload Poster

نمايشگاه ها

ژوئن 22nd, 1980

Upload Poster

چهره های خنده دار رد اسکلتون

می 25th, 1980

یک شب با لیزا مینلی

مارس 9th, 1980

کنسرت لیزا مینلی در تئاتر هنرهای نمایشی نیواورلئان. این نمایش ترکیبی از دو اجرای Minnelli در 24 نوامبر 1979 بود. کارهای برجسته عبارتند از: Minnelli آواز "How Long Has Been Going On?"، "It's a Miracle"، "True Love"، "The Man I Love"، "Some People" یک تصنیف قدیمی انگلیسی و "Come in the Rain". لیزا همچنین دو آهنگ از نمایش اخیرش برنده تونی در برادوی "The Act" را می خواند - یک آهنگ و شماره رقص به نام "Arthur in the Afternoon" با راجر مینامی و نمایش متوقف کننده "City Lights" با مینامی و رقصنده اوبا باباتونده. نکته برجسته دیگر ترکیبی از آهنگ های نیویورک است که توسط Minnelli خوانده می شود که در یکی از آهنگ های امضا شده "Theme from New York, New York" به اوج می رسد. شب با آواز خواندن مینلی با اجرای صحنه ای از "کاباره" به پایان می رسد. و آواز «کاباره»، «ماه درو» و «دنیا می رود».

Upload Poster