Biografia
Georg Ots (21 marca 1920 - 5 września 1975) był estońskim piosenkarzem, aktorem i Artystą Ludowym ZSRR (1960).
Przed nauką śpiewu u estońskiego barytona Aleksandra Rahnela w Jarosławiu na tyłach frontu wschodniego, gdzie powstał ośrodek kulturalny dla ewakuowanych Estończyków, Ots był młodym oficerem marynarki wojennej, który uciekł z tonącego statku i dostał się do niewoli w Rosji. Rok później został zwolniony, a po powrocie do domu przeszedł przesłuchania w celu uzyskania miejsca w konserwatorium w Tallinie. W tym samym czasie został członkiem chóru Teatru Estonia w Tallinie. Jego solowy debiut operowy stanowił niewielką rolę w Eugeniuszu Onieginie (1944). Wkrótce stał się jednym z najbardziej szanowanych piosenkarzy w Estonii i Finlandii, był także podziwiany i kochany w całej Rosji.
Ots często występował w wielu najważniejszych teatrach operowych byłego Związku Radzieckiego, a szczególnie ceniony był w Teatrze Bolszoj w Moskwie. W jego repertuarze znalazły się role Eugeniusza Oniegina, Jeletzkiego, Escamilla, Renato, Don Giovanniego, Papagena, Rigoletta, Iago, Porgy'ego, Figara oraz tytułowa rola w Colas Breugnon Kabalewskiego. Ots śpiewał po estońsku, rosyjsku, fińsku, niemiecku, włosku i francusku oraz biegle władał wszystkimi sześcioma językami. Najbardziej znaną rolą Otsa, z którą często jest utożsamiany, jest główna postać w operze Demon Antona Rubinsteina. Libretto Demona oparte jest na słynnym poemacie epickim Michaiła Lermontowa, niegdyś zakazanym ze względu na fabułę, w której pojawia się mezalians między mrocznym aniołem a gruzińską księżniczką. Interpretacja anioła autorstwa Georga Otsa zahipnotyzowała publiczność i zebrała entuzjastyczne recenzje, dzięki czemu kontrowersyjny wiersz Lermontowa stał się jeszcze bardziej sławny.
Popularność Ots osiągnęła punkt kulminacyjny w 1958 roku wraz z premierą radzieckiego filmu muzycznego Mister X w Lenfilm Studios, opartego na operetce Imre Kalmana Die Zirkusprinzessin. Ots zagrał także główną rolę w Pomiędzy trzema plagami, filmie opartym na powieści historycznej Jaana Krossa, który rzuca światło na życie Balthasara Russowa, wybitnego estońskiego pisarza i kronikarza. Ots uwielbiał wykonywać pieśni Musorgskiego i Czajkowskiego oraz kilku innych rosyjskich kompozytorów, był także oddanym interpretatorem estońskich pieśni ludowych. Jego głos można było usłyszeć w radiu i telewizji w całym Związku Radzieckim, a wszystkie jego płyty wyprzedały się niemal natychmiast.
Występował także z sukcesami w różnych krajach Europy. Po jego śmierci w 1975 roku na skutek guza mózgu, jego imieniem nazwano Tallińską Szkołę Muzyczną (obecnie Georg Otsa nimeline Tallinna Muusikakool). W 1997 roku rosyjscy naukowcy nadali jego nazwę nowo odkrytej mniejszej planecie 3738 Ots (1977 QA1). Był trzykrotnie żonaty (odpowiednio z Margot Ots (z domu Laane, od 1950 r. Heinsoo), Astą Ots (Saar) i Iloną Ots (Noor)) i miał dwie córki, syna (córkę Ülle Malken (Ots) i syna Ülo Ots z Astą Ots oraz córkę Mariann Randmaa (Ots) z Iloną Ots) oraz dwóch adoptowanych synów (Hendrik Ots i Jüri Ots).
W listopadzie 2005 roku w Tallinie odbyła się premiera musicalu Georg opartego na życiu Georga Otsa, a 5 października 2007 roku ukazał się film oparty na jego życiu Georg.
