Biografia
Sir Gary Leonard Oldman (urodzony 21 marca 1958) to angielski aktor i reżyser. Uważany za jednego z najlepszych aktorów swojego pokolenia, znany jest ze swojej wszechstronności i intensywnego stylu gry. Otrzymał różne wyróżnienia, w tym Oscara, Złoty Glob, nagrodę Screen Actors Guild Award i trzy nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej. Jego filmy zarobiły na całym świecie ponad 11 miliardów dolarów, co czyni go jednym z najbardziej dochodowych aktorów w historii.
Oldman zaczął grać w teatrze w 1979 roku i zadebiutował w filmie Pamięci (1982). Kontynuował karierę sceniczną na londyńskim Royal Court. Był członkiem Royal Shakespeare Company i miał na koncie takie role, jak Kabaret, Romeo i Julia, Zabawny pan Sloane, Ocaleni, Żona wiejska i Hamlet. W brytyjskim filmie zyskał rozgłos dzięki rolom Sida Viciousa w Sid i Nancy (1986), Joe Ortona w Nadstaw uszy (1987) i Rosencrantza w Rosencrantz i Guildenstern Are Dead (1990), a także przyciągnął uwagę jako przywódca gangu chuliganów piłkarskich w filmie telewizyjnym Firma (1989). Uważany za członka „Brit Pack”, większe uznanie zdobył jako nowojorski gangster w „Stanie łaski” (1990), Lee Harvey Oswald w „JFK” (1991) i hrabia Dracula w „Draculi” Brama Stokera (1992).
Oldman wcielił się w złoczyńców w filmach takich jak True Romance (1993), Piąty element (1997), Air Force One (1997) i The Contender (2000); skorumpowany agent DEA Norman Stansfield, którego grał w Léon: The Professional (1994), został nazwany jednym z najlepszych złoczyńców kina. Zagrał także Ludwiga van Beethovena w Immortal Beloved (1994). Później pojawił się w rolach franczyzowych, takich jak Syriusz Black w serii o Harrym Potterze, James Gordon w Trylogii Mrocznego Rycerza (2005–2012) i ludzki przywódca Dreyfus w Świcie planety małp (2014). Zdobył Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego jako Winston Churchill w Darkest Hour (2017). Był nominowany za role George'a Smileya w filmie Druciarz krawiecki Szpieg (2011) i Hermana J. Mankiewicza w Mank (2020).
Oldman był producentem wykonawczym takich filmów jak The Contender, Plunkett i Macleane (1999) oraz Nil by Mouth (1997), do którego także napisał i wyreżyserował. Występował w programach telewizyjnych, takich jak Fallen Angels, Tracey Takes On... i Friends, podkładał głosy odpowiednio Ignitiusowi i Viktorowi Reznovowi w grach wideo The Legend of Spyro i Call of Duty, a także pojawił się w teledyskach Davida Bowiego, Guns N' Roses i Annie Lennox.
52 wygrywa I 72 nominacje
