Biografia
Henri Troyat (ur. Lew Aslanowicz Tarasow; 1 listopada [ OS 19 października] 1911 - 2 marca 2007) był urodzonym w Rosji francuskim pisarzem, biografem, historykiem i powieściopisarzem.
Lew Aslanowicz Tarasow (ros. Лев Асланович Тарасов, Lew Aslanowicz Tarasow) urodził się w Moskwie w rodzinie o mieszanym pochodzeniu, w tym ormiańskim, rosyjskim, niemieckim i gruzińskim. W swojej autobiografii podaje, że jego nazwisko to ormiańskie (Torossian), podczas gdy jego babcia ze strony matki była Niemką, a dziadek ze strony matki miał mieszane pochodzenie gruzińsko-ormiańskie. Po wybuchu rewolucji jego rodzina uciekła z Rosji. Po długim exodusie, który zabrał ich na Kaukaz na Krym, a później drogą morską do Stambułu, a następnie do Wenecji, w 1920 roku rodzina ostatecznie osiedliła się w Paryżu, gdzie młody Troyat kształcił się, a później uzyskał dyplom prawnika. Poruszające i tragiczne wydarzenia związane z tym lotem przez połowę Europy żywo opisuje Troyat w Tant que la terre durera.
Troyat otrzymał swoją pierwszą nagrodę literacką Le prix du roman populaire w wieku dwudziestu czterech lat, a w wieku dwudziestu siedmiu otrzymał Prix Goncourt. Opublikował ponad 100 książek, powieści i biografii, m.in. Antoniego Czechowa, Katarzyny Wielkiej, Rasputina, Fiodora Dostojewskiego, Iwana Groźnego i Lwa Tołstoja. Najbardziej znanym dziełem Troyata jest La neige en deuil, który został zaadaptowany jako film anglojęzyczny w 1956 roku pod tytułem Góra.
Troyat został wybrany na członka Académie française w 1959 r. W chwili śmierci był członkiem o najdłuższym stażu.
Pierwsze małżeństwo Troyata urodziło syna, zanim zakończyło się rozwodem. Później ożenił się z wdową z młodą córką, którą wychował jak własną. Zmarł 4 marca 2007 w Paryżu.
Źródło: Artykuł „Henri Troyat” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
