Biografia
Christiane Eda-Pierre (24 marca 1932 - 6 września 2020) była francuską sopranistką koloraturową pochodzenia martynikańskiego, która śpiewała w różnorodnych rolach, od dzieł baroku po dzieła współczesne.
Eda-Pierre urodził się w Fort-de-France na Martynice w rodzinie intelektualistów. Jest córką dziennikarza Williama Eda-Pierre'a i nauczycielki muzyki Alice Nardal oraz siostrzenicą Paulette Nardal. Od najmłodszych lat uczyła się gry na fortepianie od swojej mamy. We wrześniu 1950 wyjechała do Paryża, gdzie przez dwa lata studiowała w École Normale de Musique de Paris. Po lekcjach u Charlesa Panzéry przerzuciła się z gry na fortepianie na śpiew. W 1954 uczęszczała do Conservatoire de Paris, gdzie uczyła się śpiewu u Louisa Noguéry i dykcji u Gabrielle Fontan. Studia ukończyła z wyróżnieniem w 1957 roku. W tym samym roku zadebiutowała zawodowo w Nicei rolą Leïli w Les pêcheurs de perles.
Zadebiutowała w Opéra-Comique w 1958 jako Lakmé, na Festiwalu w Aix-en-Provence w 1959 jako Papagena w Czarodziejskim flecie oraz w Palais Garnier w 1960 jako Łucja z Lammermooru. Śpiewała tam standardowe role koloraturowe liryczne z repertuaru francuskiego i włoskiego. Zdobyła także duże uznanie w rolach Mozarta, zwłaszcza jako Konstancja w Die Entführung aus dem Serail, a także jako Hrabina w Weselu Figara, Donna Anna i Elvira w Don Giovannim, Królowa Nocy w Die Zauberflöte
Eda-Pierre był ceniony we francuskiej operze barokowej, zwłaszcza w twórczości Jeana-Philippe'a Rameau, m.in. w Les Indes Galantes, Zoroastre, Les Boréades (uczestniczył w pierwszym nowoczesnym przedstawieniu we wrześniu 1964) i Dardanus. Była także bardzo aktywna w Radiu Francuskim, gdzie śpiewała w mało wykonywanych utworach, takich jak Le siege de Corinthe Rossiniego, Il pirata Belliniego, La jolie fille de Perth Bizeta, a także Béatrice et Bénédict i Benvenuto Cellini Berlioza.
Jest autorką wielu dzieł współczesnych, m.in. Les amants captifs Capdeville'a (1973), Pour un monde noir Chaynesa (1979) i Erszebet (1983). W 1983 stworzyła także rolę Anioła w „Świętym Franciszku z Asyżu” Oliviera Messiaena w Opéra de Paris.
Eda-Pierre cieszył się także dużym uznaniem na arenie międzynarodowej, w tym w Lizbonie, Londynie, Wexford, Berlinie, Hamburgu, Wiedniu, Salzburgu, Moskwie, Chicago i Nowym Jorku. Zadebiutowała w Metropolitan Opera w 1980 roku jako Konstanze, a przez następne dwa lata śpiewała inne role: Gildę w Rigoletto (z Luciano Pavarotti) i Antonię w Les Contes d'Hoffmann (z Placido Domingo).
W 1977 roku została nauczycielką w Conservatoire de Paris, kontynuując karierę operową i koncertową.
Posiadaczkę pięknego, bogatego i zwinnego głosu, który pozwolił jej odnieść sukces w najróżniejszych rolach, Eda-Pierre można usłyszeć na kilku nagraniach, z czego trzy jej najsłynniejsze to nagrania dla wytwórni Philips, jako Konstanze w Die Entführung aus dem Serail i Teresa w Benvenuto Cellini pod dyrekcją Sir Colina Davisa oraz na albumie arii z francuskich opéra-comiques Grétry'ego i Philidora pod batutą Sir Neville'a Marrinera. Z okazji stulecia Bizeta w 1975 roku brała udział w nagraniach studyjnych BBC La Jolie Fille de Perth i Le Docteur Miracle. ...
Źródło: Artykuł „Christiane Eda-Pierre” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
