Biografia
Denise Duval (23 października 1921 – 25 stycznia 2016) była francuską sopranistką, najbardziej znaną z występów scenicznych i recitali w dziełach Francisa Poulenca. W trakcie międzynarodowej kariery Duval stworzyła role Teresy w Les mamelles de Tirésias, Elle w La voix humaine oraz wyróżniła się rolą Blanche de la Force w Dialogach karmelitów, pozostawiając nagrania tych i kilku innych swoich głównych ról.
Duval urodził się w Paryżu i uczęszczał do Collège de Libourne, występując w sztuce Les Plus beaux yeux du monde Jeana Sarmenta. Ojciec, pułkownik, pozwolił jej zapisać się na zajęcia teatralne w Conservatoire de Bordeaux, gdzie zauważył ją reżyser Gaston Poulet i zapisał ją na zajęcia wokalne. Stamtąd zadebiutowała w Cavalleria rusticana w Grand Theatre de Bordeaux w 1942 roku, a jej Santuzza została określona przez krytyka Liberté du Sud-Ouest jako „bolesna, zacięta, tragiczna”, co doprowadziło do innych głównych ról w Bordeaux.
W Paryżu rozczarowała się przesłuchaniem w Operze, ale wkrótce została zaręczona w Folies-Bergère i śpiewała w rewii ubranej, zdobywając kolejne doświadczenie sceniczne; później skomentowała: „Aux Folies, j'ai tout appris!”. Podczas drugiej próby objęcia stanowiska operowego Duval została zaręczona z L'Aiglon (którego nigdy nie śpiewała), ale zadebiutowała w Opéra-Comique w tytułowej roli Madame Butterfly 5 marca 1947 r. W tym samym roku odkrył ją Poulenc podczas prób Cio-Cio-san, kompozytor natychmiast rozpoznał w niej artystkę, której szukał do swojej pierwszej opery Les Mamelles de Tirésias w czerwcu; przez resztę jego życia blisko współpracowała z Poulencem.
Jej repertuar w Salle Favart trwał ponad 20 lat i obejmował tytułowe role w Angélique, la Périchole w Le Carrosse du Saint-Sakrement, Giulietta w Les Contes d’Hoffmann, Concepción w L'Heure espagnole, Alexina w Le Roi malgré lui, Tosca, la Bohème (Musette), Madame Bovary (Emma), Manon (Manon), Pelléas i Melisanda (Mélisanda). Stworzyła także role Teresy w Les Mamelles de Tirésias, Franceski w Le Oui des Jeunes Filles, Valentine'a w ll était un Petit Navire oraz tytułową rolę w Dolorès.[4] Śpiewała Madame Fabien we francuskiej premierze Vol de nuit (Volo di notte) Luigiego Dallapiccoli w 1960 roku.
W 1947 r. śpiewała w Operze Paryskiej Salomé, a następnie Thaïs, Rosenn w Le Roi d'Ys, Portia w Le Marchand de Venise i Les Indes Galantes.
Poza Francją Duval śpiewał we Włoszech (La Scala), na festiwalu w Edynburgu, The Colon w Buenos Aires[5] i Glyndebourne (Mélisande). W Monte Carlo zagrała także Fatę Morganę w Miłości do trzech pomarańczy, Musettę w Cyganerii i Medium. Wśród jej występów w Ameryce był występ Thaïs z 1961 roku w Dallas Opera pod dyrekcją Nicoli Rescigno i w reżyserii Franco Zeffirellego. Śpiewała La femme i Concepción w pierwszej i trzeciej części potrójnego rachunku Vol de nuit, Le Rossignol i L'Heure espagnole w Brukseli.
W 1960 roku Poulenc napisał cykl pieśni La Courte Paille (wiersze Maurice’a Carême) dla Duval – a raczej „dla niej, żeby zaśpiewała jej sześcioletniemu synowi” (choć nie dokonała jego premiery) – a później dla niej także La Dame de Monte-Carlo w 1961 roku.
Źródło: Artykuł „Denise Duval” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
