Biografia
Jon Brion (urodzony 11 grudnia 1963) to amerykański piosenkarz, autor tekstów, multiinstrumentalista, producent muzyczny i kompozytor. Występował z Excerpts, the Bats, 'Til Tuesday i the Grays, zanim został uznanym producentem i kompozytorem muzyki filmowej.
Brion wyprodukował muzykę dla artystów i zespołów, w tym Of Montreal, Aimee Mann, Love Jones, Eels, Fiona Apple, Elliott Smith, Robyn Hitchcock, Rhett Miller, The Crystal Method, Kanye West, Sky Ferreira i Mac Miller. Według Stereogum praca Briona nad pierwszymi solowymi albumami Manna „położyła podwaliny pod brzmienie, które stało się synonimem szeregu znaczących alternatywnych zespołów przełomu wieków”.
Brion ma na swoim koncie muzykę do filmów takich jak Hard Eight (1996), Magnolia (1999), Punch-Drunk Love (2002), Eternal Sunshine of the Spotless Mind i I Heart Huckabees (oba 2004), Synecdoche, New York (2008), ParaNorman (2012), Lady Bird (2017) i Christopher Robin (2018). W 2001 roku wydał swój debiutancki solowy album Meaningless.
Brion urodził się 11 grudnia 1963 roku w Glen Ridge w stanie New Jersey. Pochodzi z muzycznej rodziny; jego matka, LaRue, była asystentką administracyjną i piosenkarką, a jego ojciec, Keith Brion, był dyrektorem zespołu w Yale. Jego brat i siostra zostali odpowiednio kompozytorem/aranżerem i skrzypkiem. Brion dorastał w Connecticut, gdzie w wieku 17 lat porzucił szkołę Hamden High School i zamiast tego zdecydował się na profesjonalne odtwarzanie muzyki. W latach 1980–85 Jon był częścią zespołu The Excerpts wraz ze Stephenem Harrisem, Deanem Falcone, Jimem Balgą, Bobby'm Butcherem i Spike'iem Priggenem.
We wczesnych latach 80. Brion i muzyk / producent Bill Murphy rozpoczęli współpracę pisarską w New Haven w stanie Connecticut. Ostatecznie pozyskali basistę Dona „Riffa” Fertmana i razem utworzyli Bats (nie mylić z grupą nowozelandzką lub grupą z Afryki Południowej o tej samej nazwie). The Bats wydali singiel „Popgun” i jeden album How Pop Can You Get? w Gustav Records w 1982 roku. Nagrania spotkały się z dużym uznaniem krytyków, ale niewielkim sukcesem komercyjnym i trio ostatecznie się rozpadło.
W 1987 roku Brion przeniósł się do Bostonu, gdzie grał solowe koncerty, założył krótkotrwały zespół World's Fair i został członkiem ostatniej koncertującej wersji nowofalowego zespołu Aimee Mann „Til Tuesday”. Brał udział w pracy na gitarze przy albumie Jellyfish Spilled Milk z 1993 r., a w 1994 r. dołączył do Dana McCarrolla, Buddy Judge i byłego gitarzysty Jellyfish Jasona Falknera w krótkotrwałym popowym zespole The Grays. Grał także na gitarze w przebojowym utworze Wallflowers „One Headlight”, używając śrubokręta umieszczonego na pobliskim wzmacniaczu jako suwaka. Brion grał na wielu instrumentach na płycie Sama Phillipsa „Omnipop” z 1996 roku. Brion występuje jako klawiszowiec i perkusista na albumie Marianne Faithfull z 2003 roku, Kissin Time, a także jest współautorką piosenki „City of Quartz” do jej kolejnego dzieła, „Before the Poison” z 2005 roku.
Po tym, jak został uznany za znakomitego muzyka sesyjnego, Brion zajął się produkcją solowego debiutu ówczesnej dziewczyny Manna z 1993 roku „Whatever” i jego kontynuacji „I'm With Stupid”. Wyprodukował także albumy Fiony Apple, Rufusa Wainwrighta, Eleni Mandell, Rhetta Millera, Robyn Hitchcock, Brada Mehldau i Evana Dando, a także był współproducentem Late Registration Kanye Westa w 2005 roku.
Źródło: Artykuł „Jon Brion” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
