Biografia
Peggy Ryan, niezwykle utalentowana artystka muzyczna, zyskała sławę tańcząc u boku partnera Donalda O'Connora, co było odpowiedzią Universal na Judy Garland i Mickeya Rooneya. Występowała w wielu niskobudżetowych musicalach z czasów II wojny światowej i była najbardziej znana ze swoich tanecznych stóp, ale nie była garba w dziale śpiewu, a jej pogodna osobowość dodała sporo zapału eskapistycznemu występowi, w którym się pojawiła.
Peggy, ochrzczona jako Margaret O'Rene Ryan, urodziła się, jak mówią, w bagażniku w 1924 roku w rodzinie pary tancerzy wodewilowych („The Merry Dancing Ryans”), a w wieku dwóch lat kradnąca sceny wielkości kufla już zaprzedała swoje serce na scenie wraz z rodzicami. Nie była to żadna dziewczyna w stylu glamour. Peggy miała bardzo żałosną twarz, wydatny nos i krępą figurę, podobną do Virginii Weidler, więc była na tyle mądra, że udawała to dla śmiechu. Odkryta przez George’a Murphy’ego młoda dziewczyna zdobyła udział w przyjemnym festiwalu muzycznym „Top of the Town” firmy Universal (1937), podczas którego małemu irlandzkiemu czarodziejowi udało się ukraść taniec u boku Murphy’ego. Inne filmy zachęcały, czasem w formie łzowych dramatów, takich jak „Kobiety i mężczyźni wychodzą za mąż” (1937) i „Grona gniewu” (1940). Z filmem „Co się gotuje?” (1942) po raz pierwszy nawiązała współpracę z O'Connorem. Obaj byli sensacją i zainspirowali wielu programistów muzycznych swoimi klaunami, napadami, skomplikowanymi krokami tanecznymi i niestrudzonym stylem. Trzęsąca się dwójka w szczytowym okresie swojej świetności przechadzała się po „Private Buckaroo” (1942), „Give Out, Sisters” (1942), „Get Hep to Love” (1942), „Top Man” (1943), „The Merry Monahans” (1944), „Chip Off the Old Block” (1944) i „Bowery to Broadway” (1944). W tym okresie wyszła za mąż za Jamesa Crossa i urodziła syna Jamesa Michaela Crossa, który później zginął w wypadku samochodowym w 1987 roku.
W latach powojennych Peggy zaczęła pracować jako freelancer i znalazła zatrudnienie w innych studiach. Współpracowała z tancerzem Rayem McDonaldem przy filmach Shamrock Hill (1949) i All Ashore (1953) i zaczęła go widywać także poza ekranem. W końcu pobrali się, mieli dziecko o imieniu Kerry i przez kilka lat razem koncertowali po Stanach Zjednoczonych, występując w nocnym klubie, aż do rozpadu ich małżeństwa. Zdecydowała się wycofać z kina po trzecim małżeństwie z hawajskim spikerem, emcee i felietonistą Eddiem Shermanem. Układała choreografię do pokazów książkowych tu i ówdzie („The Music Man”, „Funny Girl”), ale w zasadzie osiadła na Hawajach. W późniejszych latach przeszła na emeryturę i wystąpiła w niewielkiej, cyklicznej roli Millie, sekretarki gubernatora Hawajów, w popularnym programie telewizyjnym „Hawaii Five-O” (1968) w 1968 r. Przez cały czas trwania programu pojawiała się sporadycznie. Po kilkudziesięciu latach potajemnego nauczania stepowania Peggy przeprowadziła się z rodziną do Las Vegas. Do końca była żołnierzem. Założyła grupę tancerzy w średnim wieku zwaną „The TNT's” i występowała w mieście i jego okolicach. W 2003 roku doznała pierwszego miniudaru, a rok później zmarła w wyniku powikłań po wielu udarach, które miały miejsce 30 października 2004 roku.
