Biografia
Studia zawodowe rozpoczął w Escuela de Arte Teatral del Instituto Nacional de Bellas Artes (INBA) w 1946 roku pod okiem Clementiny Otero, Enrique Ruelas, Earla Senetta i Seki Sano. Wyróżniał się jako aktor w licznych sztukach: Czekając na Godota Samuela Becketta; Biedni ludzie – Dostojewski; Dziennik szaleńca Gogola; dzięki którym przez prawie dwadzieścia pięć lat osiągnął niezapomnianą dramaturgię i ponad dwa tysiące przedstawień. Otrzymał nagrody i wyróżnienia, m.in. emerytowanego aktora Moskiewskiej Akademii Teatru i Sztuk Scenicznych za rolę w „Dzienniku szaleńca”.
Carlos Ancira Negrete, aktor i dramaturg, był jednym z inicjatorów powstania „Teatru Absurdu” w latach 60. XX wieku. Jego zainteresowania skupiają się na wartościach odczłowieczonego społeczeństwa i samotności jednostki, odzwierciedlając w ten sposób moralne i psychologiczne konflikty głównego bohatera, któremu autor nadał całą siłę dramatyczną poprzez monolog, będący jednym z jego najskuteczniejszych środków, co z kolei doprowadziło do przedstawienia teatralnego, w którym z większym skutkiem można było dostrzec istotę samego dzieła i wykonawcy, ponad przestrzenią teatralną lub scenograficzną. Pozostawił niedokończoną książkę, którą przygotowywał na temat swojej techniki teatralnej, i inne sztuki niepublikowane.
Zainteresowany wszelkimi przejawami sztuki dramatycznej, brał udział w około dwóch tysiącach programów telewizyjnych, w 50 filmach kinematograficznych, w niezliczonych audycjach radiowych oraz w dubbingu i fotonowelach.
Przez 30 lat wykładał w Instituto Nacional de Bellas Artes, Academia de Actores i innych ośrodkach pedagogicznych. W teatrze był autorem, adaptatorem, reżyserem i zasadniczo aktorem. Do jego sztuk należą: Nezahualcóyotl (1951), Después... nada (1954), Imágenes (1973), Pasto rojo, El mundo vacío i Cangrejos (jeszcze niepremierowo).
Wraz z Gonzalo Martínezem skomponował 120-odcinkową telenowelę opartą na życiu i twórczości Dostojewskiego. Zaadaptował na scenę powieść Dostojewskiego, kolejną Andriejewa i kilka opowiadań Czechowa, a także wyreżyserował sztuki tych autorów oraz Armando Moocka, Ugo Bettiego, Eugene'a O'Neilla i Jesúsa R. Guerrero. Jego repertuar aktorski obejmował około 300 sztuk. Żonaty z aktorką Kariną Duprez, zmarł w 1987 roku na przewlekłą chorobę.
