Biografia
Agnès Jaoui (ur. 19 października 1964) to francuska aktorka, scenarzystka, reżyserka i piosenkarka.
Jaoui zdobył sześć Cezarów, trzy nagrody Lumières i nagrodę za najlepszy scenariusz na Festiwalu Filmowym w Cannes. Otrzymała wiele innych nagród i nominacji, w tym nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
Jaoui urodził się w Antony w Hauts-de-Seine i jest pochodzenia tunezyjskiego. Jest córką Huberta Jaoui i Gyzy Jaoui, którzy są pisarzami. Przeprowadzili się do Paryża, gdy miała 8 lat. Swoją przygodę z teatrem rozpoczęła jeszcze w szkole średniej w Lycée Henri-IV w Paryżu. W wieku 15 lat rozpoczęła naukę na Cours Florent. Patrice Chéreau, dyrektor Théâtre des Amandiers w Nanterre, gdzie w 1984 zaczęła uczęszczać na zajęcia teatralne, dał jej rolę w filmie Hôtel de France w 1987. W tym samym roku wystąpiła w L'anniversaire Harolda Pintera z Jean-Pierrem Bacri, który później został wiernym kolegą i towarzyszem.
Jaoui i Bacri napisali sztukę Cuisine et dépendances, która została zaadaptowana na ekran w 1992 roku przez Philippe'a Muyla. W 1993 roku reżyser Alain Resnais poprosił ich o napisanie adaptacji 8-częściowej sztuki Alana Ayckbourna Intimate Exchanges, która stała się dwuczęściowym filmem Smoking/No Smoking. Ten ironiczny dyptyk o wolnej woli i przeznaczeniu zdobył w 1994 roku Cezara za najlepszy scenariusz. W 1996 roku większy sukces odnieśli dzięki adaptacji sztuki Cédrica Klapischa „Podobieństwa rodzinne” (Un air de famille), która pokazała ich umiejętność obserwacji i przedstawiania życia codziennego oraz krytykowania norm społecznych poprzez gorzki i zjadliwy humor. Po raz kolejny zdobyli nagrodę Cezara za najlepszy scenariusz w 1997 r. i w tym samym roku ponownie współpracowali z Resnais przy filmie Same Old Song (On connaît la chanson), który napisali, ale także zinterpretowali: razem zdobyli trzecią nagrodę Cezara za najlepszy scenariusz, a Jaoui swoją pierwszą nagrodę Cezara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.
Jaoui wyreżyserowała swój pierwszy film fabularny „The Taste of Others” (Le Goût des autres, 2000, napisany wspólnie z Bacri), który kwestionuje tożsamość społeczno-kulturową. Film odniósł ogromny sukces we Francji i przyciągnął 4 miliony widzów. Zdobył także 4 nagrody Cezara w 2001 roku, w tym dla najlepszego filmu i najlepszego scenariusza, a także był nominowany do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny. W 2004 roku drugi reżyserski film Jaoui, Look at Me (Comme une image), napisany wspólnie z Bacri, został zaprezentowany na festiwalu w Cannes i zdobył nagrodę za najlepszy scenariusz. Zagrała w ostatnim filmie Richarda Dembo, La maison de Nina (2005), a następnie skupiła się na muzyce i wydała album z piosenkami latynoskimi, Canta (2006). Wróciła do kina w 2008 roku filmem Porozmawiajmy o deszczu (Parlez-moi de la pluie) z francuskim humorystą Jamelem Debbouze w innej roli, do której był przyzwyczajony.
W 2012 roku Jaoui wyreżyserowała swój najnowszy film Under the Rainbow (Au bout du conte), którego współautorem jest Bacri. Wraca do kilku baśni, takich jak Kopciuszek, Królewna Śnieżka i Czerwony Kapturek. Zdobył uznanie krytyków i publiczności za oryginalność i humor w scenariuszu i dialogach. ...
Źródło: Artykuł „Agnès Jaoui” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
22 wygrywa I 15 nominacje
