Biografia
Vladimir Cosma (urodzony 13 kwietnia 1940) to rumuński kompozytor, dyrygent i skrzypek.
Urodził się w rodzinie muzyków. Jego ojciec Teodor Cosma był pianistą i dyrygentem, matka pisarzem-kompozytorem, wujek Edgar Cosma kompozytorem i dyrygentem, a jedna z babć pianistką, uczennicą znanego Ferruccio Busoniego.
Po otrzymaniu pierwszych nagród w dziedzinie skrzypiec i kompozycji w Konserwatorium Muzycznym w Bukareszcie, w 1963 przybył do Paryża i kontynuował naukę w Conservatoire National supérieur de musique de Paris, współpracując z Nadią Boulanger. Oprócz muzyki klasycznej wcześnie odkrył w sobie pasję do jazzu, muzyki filmowej i wszelkich form muzyki popularnej.
Od 1964 odbył wiele tournée międzynarodowych jako skrzypek koncertowy i zaczął coraz bardziej poświęcać się komponowaniu. Jest autorem różnych kompozycji, m.in.: Trois mouvements d'été na orkiestrę symfoniczną, Oblique na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową, muzykę dla teatru i baletu (Volpone dla Comédie Française, opera Fantômas...).
W 1968 roku Yves Robert powierzył mu swoją pierwszą muzykę filmową do Alexandre le Bienheureux.
Od tego czasu Vladimir Cosma skomponował ponad trzysta ścieżek dźwiękowych do filmów fabularnych i seriali telewizyjnych. Jego liczne sukcesy kinowe to w szczególności współpraca z Yvesem Robertem, Gérardem Oury, Francisem Veberem, Claudem Pinoteau, Jean-Jacquesem Beineixem, Claude Zidi, Ettore Scolą, Pascalem Thomasem, Pierrem Richardem, Yvesem Boissetem, André Cayatte, Jean-Pierre Mocky, Edouardem Molinaro, Jean-Marie Poiré... a wśród nich: Le Grand Blond avec une chaussure noire, Diva, Les Aventures de Rabbi Jacob, La Boum, le Bal, l'As des As, la Chèvre, Les Fugitifs, Les Zozos, Pleure pas la bouche pleine, Dupont Lajoie, Un éléphant ça trompe énormément, La Dérobade, Le Père Noël est une ordure, L'Étudiante, La Gloire de mon père, Le Château de ma mère, Le dîner de cons ...
Vladimir Cosma wystąpił także w najważniejszych francuskich i amerykańskich produkcjach telewizyjnych: Michel Strogoff, Porwana, Córka Mistrala, Châteauvallon, Les Mystères de Paris, Les Cœurs Brûlés...
Muzyka filmowa pozwoliła mu zbliżyć się i rozwinąć wiele różnych stylów muzycznych: jazz (z muzyką napisaną dla znanych solistów, takich jak Chet Baker, Toots Thielemans, Don Byas, Stéphane Grappelli, Jean-Luc Ponty, Philip Catherine, Tony Coe, Pepper Adams, la chanson (pour Nana Mouskouri, Marie Laforêt, Richard Sanderson, Diane Dufresne, Herbert Léonard, Mireille Mathieu, Nicole Croisille, Lara Fabian, Guy Marchand), autorskie kompozycje inspirowane muzyką ludową (dla Gheorghe Zamfira, Stanciu Simion Syrinx, flet pana, Liam O'Flynn – piszczałki, Romane – gitara), a także muzyką klasyczną (Koncert berliński na skrzypce i orkiestrę, Koncert na Eufonium i orkiestrę, Concerto Ibérique na trąbkę i orkiestrę, Courts Métrages na instrumenty dęte blaszane kwintet...).
Źródło: Artykuł „Vladimir Cosma” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
