Biografia
William Gerald Forbes (Bill) Douglas był szkockim reżyserem filmowym najbardziej znanym z trylogii filmów o jego wczesnych latach życia. Przez całe życie interesował się kręceniem filmów, w 1968 roku Douglas rozpoczął naukę w London International Film School, gdzie napisał scenariusz do krótkiego filmu autobiograficznego pt. „Jamie”. Po początkowych trudnościach ze znalezieniem wsparcia dla projektu, w końcu znalazł w Brytyjskim Instytucie Filmowym mistrza w osobie nowo mianowanego szefa produkcji, Mamouna Hassana, który zapewnił fundusze na podstawie tego, że Jamie powinien stanowić pierwszą część trylogii – nawiązującej do wielkich trylogii z dzieciństwa Raya i Gorkiego. Tytuł filmu został przemianowany na „Moje dzieciństwo”, a jego sukces na międzynarodowych festiwalach utorował drogę drugiej i trzeciej części trylogii z lat młodości Douglasa: „My Ain Folk” (1973) i „My Way Home” (1978). Trylogia Billa Douglasa opowiada wstrząsające doświadczenia młodego chłopca, Jamiego, dorastającego w wyniszczającej biedzie: zubożeniu materialnym i emocjonalnym; straszliwe niedostatki z rąk babki ze strony ojca; osadzenie w domu dziecka; życie w schronisku dla upadków. Ostatecznie powołanie do służby wojskowej pozwala Jamiemu odnaleźć wolność dzięki przyjaźni z Robertem, młodym Anglikiem z klasy średniej, który zapoznaje go z książkami i możliwościami bardziej optymistycznej i satysfakcjonującej przyszłości. Surowe, czarno-białe obrazy filmów ucieleśniają bezruch i intensywność przypominające nieme kino, a ten styl wizualny jest wzmocniony równie oszczędnym i precyzyjnym wykorzystaniem dźwięku. Tak jak bezruch obrazu zmusza widza do patrzenia, tak względna cisza zachęca do zwrócenia większej uwagi na konkretne dźwięki – szuranie butów o asfalt, śpiew ptaków i barwę głosów – nadając emocjonalną siłę utraconą w bombardowaniu słuchowym charakteryzującym większość współczesnego kina. „Trylogia” zyskała mnóstwo pochwał krytyków, ale Douglas miał trudności ze zdobyciem środków na swój kolejny projekt i był zmuszony znaleźć inne sposoby zarabiania na życie. Mamoun Hassan, były szef BFI Production, zaprosił go od 1978 roku do nauczania w Państwowej Szkole Filmowej i Telewizyjnej, co okazało się inspirującą obecnością. Hassan mógł także, jako dyrektor National Film Finance Corporation, pomóc w realizacji projektu „Comrades”, filmu Douglasa o „Męczennikach z Tolpuddle” – sześciu robotnikach rolnych z Dorset, którzy w 1834 r. zostali aresztowani i sądzeni za utworzenie związku zawodowego, a następnie przewiezieni do Australii. Mimo to film ukazał się dopiero w 1986 roku, sześć lat po ukończeniu scenariusza. Nazywany „eposem dla biednych” film „Comrades” stanowi kontynuację zainteresowań Douglasa trwałością ludzkiego ducha w obliczu przeciwności materialnych. Wydobywa także na pierwszy plan jego fascynację światem optyki i tworzenia obrazu, poprzez szereg nawiązań do różnych form wiktoriańskich rozrywek optycznych, takich jak latarnia magiczna, tezoetropa, peep show czy kamera obscura. W samej historii pośredniczy postać wędrownego latarnika magicznego, który pojawia się ponownie w wielu rolach. Towarzysze mieli być ostatnim filmem Billa Douglasa. Zmarł na raka i został pochowany na cmentarzu Bishop's Tawton w Devon.
