Biografia
Siergiej Filippow urodził się w Saratowie w rodzinie robotniczej. Ojciec był ślusarzem, a matka krawcową. W szkole Siergiej Filippow nie uczył się dobrze, a w szkole średniej stał się nawet znany jako tyran. Na lekcji chemii pod nieobecność nauczyciela zmieszał kwas solny z opiłkami żelaza, dodał kilka odczynników. Po takim eksperymencie po całej szkole rozprzestrzenił się strasznie ostry zapach. Zajęcia zostały zakłócone, a Filippova wyrzucona ze szkoły. Po wyrzuceniu ze szkoły dostał pracę jako uczeń piekarza w prywatnej piekarni. Ale ta praca była dla niego mało interesująca i przez następne miesiące próbował kilku zawodów, aż sprawa sprowadziła go do studia baletowego. Zajęcia tak zafascynowały Siergieja, że w ciągu kilku tygodni został uznany za najlepszego ucznia i otworzyła się przed nim świetlana przyszłość w balecie. W 1929 roku za radą nauczycieli Filippow udał się do Moskwy, aby wstąpić do szkoły baletowej przy Teatrze Bolszoj. Po przybyciu do stolicy dowiedział się, że egzaminy wstępne już się zakończyły i za radą znających się na rzeczy ludzi udał się do Leningradu, do szkoły choreograficznej. Ale spóźnił się na te egzaminy i złożył dokumenty w nowo otwartej szkole odmian cyrkowych, gdzie został przyjęty. Nauczyciele przepowiadali utalentowanemu uczniowi świetlaną przyszłość i po ukończeniu technikum w 1933 roku Siergiej Filippow został przyjęty do trupy Teatru Opery i Baletu. Kariera tancerza baletowego była zbyt krótka – podczas kolejnego występu Filippov zachorował. Przybyli lekarze zauważyli zawał serca i zalecili opuszczenie baletu. Filippov wszedł do studia teatru pop. Dużo występował w teatrach Leningradu, a podczas jednego z koncertów zauważył go Nikołaj Pawłowicz Akimow, który zaproponował młodemu aktorowi pójście do Teatru Komedii. W latach 1935-1965 – aktor Leningradzkiego Teatru Komedii, od 1965 – studia filmowego „Lenfilm”. Popularność zyskał rolami filmowymi w filmach „Pogromca tygrysów” (1954), „Noc karnawału” (1956), „Dziewczyna bez adresu” (1957), „12 krzeseł” (1971), „Iwan Wasiliewicz zmienia zawód” (1973). Filippov był mistrzem zarówno dużych, jak i złożonych ról i odcinków. Filippow w latach 1940-1960 był bardzo popularny w Leningradzie i większych miastach kraju. W 1965 roku wykryto u niego guza mózgu. W 1971 roku, przed rozpoczęciem zdjęć do „12 krzeseł”, aktor zaczął odczuwać silne bóle głowy z powodu odkrytego raka mózgu, dlatego Gaidai zaprosił Rostislava Plyatta, zatwierdzając go do roli Kisy. Jednak Filippow powiedział, że i tak zostanie usunięty. Sytuacja została rozwiązana, gdy do Plyatta dotarły pogłoski o uporczywym pragnieniu Filippova, a on sam zrezygnował z roli Kisy Filippova. Pomimo niewielkich szans na poprawę Siergiej Filippow pomyślnie zakończył leczenie po nakręceniu filmu i przeżył kolejne 20 lat, grając swoją ostatnią rolę także u Leonida Gaidai. Siergiej Filippow został pochowany na Cmentarzu Północnym, obok Antoniny Gołubiewej. Cech aktorów filmowych z Petersburga umieścił na grobie popiersie. Na kilka dni przed śmiercią aktor opowiedział Ljubowi Tiszczence o swoim śnie: „Wiesz, przez całe życie chciałem grać pozytywną, tragiczną rolę, ale dostawałem tylko paskudne typy” – westchnął Filippow. „Nawet płakałem, gdy dowiedziałem się, że główna rola w filmie „Kiedy drzewa były duże” przypadła Jurijowi Nikulinowi.
