Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bernard James Miles, Baron Miles, CBE (27 września 1907–14 czerwca 1991) był angielskim aktorem charakterystycznym, scenarzystą i reżyserem. W 1959 roku otworzył Mermaid Theatre w Londynie, pierwszy nowy teatr w londyńskim City od XVII wieku.
Miles urodził się w Uxbridge w Middlesex i uczęszczał do szkoły Bishopshalt School w Hillingdon. Chociaż jego rodzice byli odpowiednio robotnikiem rolnym i kucharzem, kształcił się w Pembroke College w Oksfordzie. Do teatru trafił w latach trzydziestych XX wieku, wkrótce występując w filmach. Jak wielu aktorów, odegrał ważną rolę w kinie patriotycznym II wojny światowej, włączając w to klasyki gatunku, takie jak „W którym służymy” i „Zaginął jeden z naszych samolotów”. Zagrał także niewymienioną rolę w klasyku z II wojny światowej The First of the Few, wydanym w USA jako Spitfire.
Jego typową osobowością jako aktora był wieśniak z silnym akcentem typowym dla hrabstw Hertfordshire i Buckinghamshire. Był także, po Robercie Newtonie, aktorem najbardziej kojarzonym z rolą Długiego Johna Silvera, którą grał w brytyjskiej telewizyjnej wersji Wyspy Skarbów oraz w corocznym przedstawieniu w Syrenie rozpoczynającym się zimą 1961-62. Aktorzy w corocznych przedstawieniach teatralnych to Spike Milligan jako Ben Gunn, a w przedstawieniu z 1968 roku Barry Humphries jako Long John Silver. To właśnie Miles, będąc pod wrażeniem talentu Johna Antrobusa, pierwotnie zlecił mu napisanie czegoś w rodzaju sztuki teatralnej. Doprowadziło to do współpracy Antrobusa z Milliganem przy produkcji jednoaktowej sztuki zatytułowanej The Bed Sitting Room , która później została zaadaptowana do dłuższej sztuki i wystawiona przez Milesa w The Mermaid 31 stycznia 1963 roku, odnosząc sukces zarówno krytyczny, jak i komercyjny.
Miał przyjemny, falujący głos basowo-barytonowy, który dobrze sprawdzał się w teatrze i filmie, a także był bardzo poszukiwany jako lektor. Jako performer zasłynął przede wszystkim z serii monologów komiksowych, prowadzonych często w wiejskim dialekcie. Zostały one nagrane i sprzedane jako albumy płytowe, które cieszyły się dość dużą popularnością. Niektóre z jego monologów komiksowych są obecnie dostępne na youtube.com.
Miles został mianowany dowódcą Imperium Brytyjskiego (CBE) w 1953 r., otrzymał tytuł szlachecki w 1969 r., a w 1979 r. otrzymał dożywotnie parostwo jako baron Miles z Blackfriars w londyńskim City. Był dopiero drugim brytyjskim aktorem, któremu przyznano parostwo (pierwszym był Laurence Olivier).
Do dzieł pisanych Milesa należą „The British Theatre” (1947), „God's Brainwave” (1972) i „Ulubione opowieści Szekspira” (1972). W 1981 roku był współautorem książki Curtain Calls wraz z J.C. Trewinem.
Zmarł w Yorkshire.
Jego córki to aktorka Sally Miles i artystka Bridget Miles. Jego syn John Miles był kierowcą Grand Prix pod koniec lat 60. i na początku 70. w zespole Lotus.
Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii Bernard Miles, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów na Wikipedii.
