Biografia
Daniel Yves Alfred Gélin (19 maja 1921 - 29 listopada 2002) był francuskim aktorem.
Gélin urodził się w Angers w stanie Maine-et-Loire jako syn Yvonne (z domu Le Méner) i Alfreda Ernesta Josepha Gélina.
Kiedy miał dziesięć lat, jego rodzina przeniosła się do Saint-Malo, gdzie Daniel chodził do college'u, dopóki nie został wydalony za „nieokrzesanie”. Następnie ojciec znalazł mu pracę w sklepie sprzedającym puszki solonego dorsza. To właśnie kręcenie filmu Marca Allégreta Entrée des Artistes wzbudziło w nim chęć wyjazdu do Paryża, aby kształcić się na aktora. Kształcił się w Cours Simon w Paryżu, a następnie wstąpił do Conservatoire National d'Art Dramaique. Tam poznał Louisa Jouveta i rozpoczął karierę teatralną. Po raz pierwszy wystąpił w filmie w 1940 roku w Miquette i przez kilka lat był statystą lub odgrywał małe role w filmach francuskich. Wystąpił z Jeanem Gabinem i Marleną Dietrich w Martinie Roumagnacu (1946).
Pierwszą główną rolę zdobył w Rendez-vous de juillet (1949). Od tego czasu zagrał w ponad 150 filmach, w tym w filmach Maxa Ophülsa La Ronde (1950) i Le Plaisir (1952), Édouard et Caroline Jacques’a Beckera (1951), filmach Sachy Guitry’ego Si Versailles m'était conté (Sprawy królewskie w Wersalu) (1954) i Napoleon (1955), Człowiek, który wiedział za dużo Alfreda Hitchcocka (1956), Testament d'Orphée Jeana Cocteau (1960), Le souffle au cœur (Szmer serca) (1971) i La Nuit de Varennes (Ta noc w Varennes) (1982). Napisał także i wyreżyserował jeden film „Długie zęby” z 1952 roku.
Gélin był czołową postacią kina francuskiego lat pięćdziesiątych, ale jego kariera podupadła wraz z nadejściem Nowej Fali. Przez kilka lat pracował w teatrze, ale później odniósł nowy sukces na ekranie jako aktor charakterystyczny. Od lat 70. aż do swojej śmierci często występował we francuskich filmach i produkcjach telewizyjnych, często grając cyniczne postacie lub zrzędliwych starców.
W 1946 roku Gélin poślubił aktorkę Danièle Delorme, z którą miał syna, aktora, reżysera i producenta Xaviera Gélina. Rozwiedli się w 1954 roku. Będąc jeszcze żonaty z Delorme, miał romans z 17-letnią modelką Marie Christine Schneider, z której urodziła się córka, Maria Schneider. Ze względu na swój status żonatego mężczyzny Gélin nie mógł rozpoznać Marii jako swojej córki. Odwiedził dziecko kilka razy, ale ostatecznie zerwał stosunki z matką. Maria Schneider i Daniel Gélin odnowili kontakt, gdy miała szesnaście lat i przyjechali go odwiedzić. Pozostali w kontakcie, chociaż ich związek był nieregularny.
Gélin był żonaty z modelką Sylvie Hirsch od 1954 r. aż do ich rozwodu w 1968 r. Z tego małżeństwa urodziło się troje dzieci, Pascal (który zmarł w wieku jednego roku), Fiona i Manuel, przy czym dwójka ostatnich również została aktorami. W 1973 ożenił się ponownie z Lydie Zaks, z którą ma córkę Laurę.
Gélin zmarł w Paryżu w dniu 29 listopada 2002 roku z powodu niewydolności nerek.
Źródło: Artykuł „Daniel Gélin” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
