Biografia
Philippe de Broca (15 marca 1933 - 26 listopada 2004) był francuskim reżyserem filmowym.
Wyreżyserował 30 pełnometrażowych filmów fabularnych, w tym cieszący się dużym powodzeniem „Ten człowiek z Rio” (L'Homme de Rio), „Człowiek z Acapulco” (Le Magnifique) i „Na straży” (Le Bossu). Jego dzieła obejmują eposy historyczne i romantyczne, takie jak Chouans! i Król kier (Le Roi de cœur), a także komedie z charyzmatycznym, bystrym bohaterem, gotowym wyruszyć na każdą przygodę, jaka go spotka, pod warunkiem, że będzie to oznaczać ucieczkę od codzienności: Praktyka czyni mistrza (Le Cavaleur), Diabeł za ogonem (Le Diable par laquee), Afrykanin (L'Africain). Miał kontakty z aktorem Jean-Paulem Belmondo, z którym nakręcił sześć filmów, a także z Jean-Pierre Casselem, Philippe Noiretem i Jeanem Rochefortem.
Philippe de Broca urodził się 15 marca 1933 w Paryżu we Francji. Był synem scenografa kinowego i wnukiem znanego malarza Philippe’a de Broca. Studiował w paryskiej Szkole Fotografii i Kinematografii (école Vaugirard), którą ukończył w 1953 roku. Służbę wojskową odbył w service cinématographique des armées (służba filmów wojskowych) w Niemczech, a następnie w Algierii, reżyserując lub pełniąc funkcję głównego operatora filmów krótkometrażowych. Bardzo poruszony wojną, której był świadkiem, poprzysiągł, że w swoich przyszłych filmach pokaże życie w najlepszym świetle, „ponieważ śmiech jest najlepszą obroną przed życiowymi niepowodzeniami”. Po zwolnieniu z wojska wyruszył w podróż po Afryce ciężarówkami marki Berliet, po czym wrócił do Paryża.
Zaczął pracować jako stażysta u Henriego Decoina, zanim znalazł stanowiska asystenta u Claude'a Chabrola: Bitter Reunion (Le Beau Serge), The Cousins (Les Cousins), Web of Passion (À Double Tour), François Truffaut: The 400 Blows (Les 400 Coups) i Pierre Schoendoerffer: Ramuntcho. W 1959 roku Claude Chabrol wyprodukował dla niego pierwszy film de Broki, Gra miłosna (Les jeux de l'amour) z Jean-Pierrem Casselem. De Broca ponownie współpracował z Casselem przy filmach Joker (Le Farceur, 1960), Kochanek na pięć dni (L'Amant de cinq jours, 1961) i Mężczyzna towarzysz (Un Monsieur de Compagnie, 1964).
Pierwszy komercyjny sukces De Broca przyniósł film Miecze krwi (Cartouche) nakręcony w 1962 roku. Z tym filmem z de Brocą skojarzono także dwa kolejne nazwiska: aktor Jean-Paul Belmondo i producent Alexandre Mnouchkine. Międzynarodowe uznanie zdobyły filmy „Ten człowiek z Rio” (L'Homme de Rio) w 1964 r., Aż do uszu (Les tribulations d'un Chinois en Chine) w 1965 r., Człowiek z Acapulco (Le Magnifique) w 1973 r. i Niepoprawny (L'Incorrigible) w 1975 r.
W 1966 roku był współautorem scenariusza, wyreżyserował i wyprodukował Króla kier (Le Roi de Cœur). Ta parodia Wielkiej Wojny, którą niektórzy miłośnicy kina uważają za arcydzieło, okazała się komercyjną i osobistą porażką, ku przerażeniu de Broki. Jednak ostatecznie osiągnął status filmu kultowego w połowie lat 70. XX wieku, kiedy był prezentowany w kinach repertuarowych, a także w nieteatralnych serialach filmów uniwersyteckich w całych Stanach Zjednoczonych, ostatecznie przez pięć lat emitowany w nieistniejącym już domu filmowym Central Square Cinemas w Cambridge w stanie Massachusetts. ...
Źródło: Artykuł „Philippe de Broca” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
