Biografia
Jorge Lavelli (ur. 1932 w Buenos Aires) to francuski reżyser teatralny i operowy pochodzenia włoskiego i argentyńskiego. Lavelli, syn włoskich imigrantów w Argentynie, mieszka we Francji od początku lat sześćdziesiątych. W 1977 roku otrzymał obywatelstwo francuskie.
W 1963 wystawił sztukę Witolda Gombrowicza „Ślub”, wprowadzając tego dramatopisarza do francuskiej publiczności. Lavelli wystawił później Iwonę, księżniczkę Burgunda Gombrowicza (1965) i Operetkę (1971).
W 1967 roku Lavelli rozpoczął współpracę z Jeanem Vilarem przy wystawieniu Triumfu empfindsamkeita Goethego (Triumf wrażliwości) i Katedry miłości Oscara Panizzy (1969; scenografia i kostiumy autorstwa surrealistycznej malarzy Leonory Fini). Od 1987 do 1996 był dyrektorem Théâtre de la Colline w Paryżu.
Lavelli wystawiał sztuki Calderóna, Szekspira, Corneille'a, Ramóna del Valle-Inclána, Garcíi Lorki, Ionesco, Schnitzlera, Brechta, Pirandello, Dürrenmatta, Thomasa Bernharda, O'Neilla, Arthura Millera, Harolda Pintera, Petera Handke, Edwarda Bonda, George'a Taboriego, Czechowa, Bułhakowa i Mrocze, a także opery Bartóka, Bizeta, Debussy’ego, Gottfrieda von Einema, Gounoda, Janáčka, Luigi Nono, Maurice’a Ohany, Prokofiewa, Strawińskiego i Heinricha Sutermeistera. Jako reżyser operowy pracował głównie dla Opery Paryskiej, ale także dla Wiedeńskiej Opery Państwowej, La Scali i Festiwalu w Aix-en-Provence.
Lavelli zdobył nagrody teatralne we Francji, Hiszpanii i Włoszech. Został mianowany Komandorem Orderu Sztuki i Literatury w 1993 r., Komandorem Orderu Legii Honorowej w 1994 r. oraz Kawalerem (w 1992 r.) i Oficerem (w 2002 r.) Narodowego Orderu Zasługi. Był siedmiokrotnie nominowany do Nagrody Moliera dla najlepszego reżysera, choć nigdy jej nie zdobył.
Źródło: Artykuł „Jorge Lavelli” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
