Biografia
Radziecki i rosyjski aktor filmowy. W 1976 roku został Artystą Ludowym RFSRR.
Kuravlyov urodził się w Moskwie w rodzinie robotniczej. Jego ojciec Wiaczesław Jakowlewicz Kuravlyov (1909–1979) pracował jako ślusarz w Towarzystwie Budowy Maszyn Salut, a matka Walentina Dmitrijewna Kuravlyova (1916–1993) była fryzjerką. W 1941 r. wraz z rozpoczęciem nazistowskiej inwazji na Związek Radziecki (znanej w Rosji jako Wielka Wojna Ojczyźniana) jego matka została aresztowana na podstawie fałszywych zeznań, oskarżona o działalność kontrrewolucyjną (art. 58) i zesłana do Karagandy w kazachskiej SRR do pracy w miejscowym zakładzie. Po pięciu latach została uwolniona bez prawa do zamieszkania w Moskwie i wysłana do Zasheyek w obwodzie murmańskim na dalekiej północy Rosji, gdzie kontynuowała pracę jako fryzjerka. W 1948 r. udało jej się uzyskać pozwolenie na widzenie z synem, który spędził z nią rok w Zasheyek, a w 1951 r. ostatecznie wróciła do Moskwy.
W 1955 roku Kuravlyov wstąpił do VGIK, aby studiować aktorstwo pod kierunkiem Borysa Bibikowa. Studia ukończył w 1960 roku i dołączył do Studia Aktorów Filmowych. Już jako student po raz pierwszy wystąpił w filmie. W 1960 roku został zauważony przez Wasilija Szukszyna i wziął udział w jego filmie dyplomowym Reported From Lebyazhye. W 1961 roku obaj wystąpili w popularnym melodramacie Kiedy drzewa były wysokie, a w 1964 Shukshin dał mu główną rolę w swojej komedii There Is Such a Lad, która przyniosła Kuravlyovowi prawdziwą sławę i którą uważał za początek swojej pełnej sukcesów kariery filmowej. Zagrał także w Your Son and Brother (1965) i był tak wdzięczny za to, co reżyser dla niego zrobił, że później nazwał swojego syna imieniem Shukshin.
Rola Szury Bałaganowa w komedii Michaiła Schweitzera „Złoty cielec” na podstawie książki Ilfa i Pietrowa była jedną z jego pierwszych udanych ról: udało mu się stworzyć wizerunek zuchwałego, ale uroczego drobnego złodziejaszka. Inne jego godne uwagi role z tego okresu to Khoma Brut w jednym z pierwszych radzieckich horrorów Viy (1967), antagonista Sorokin w psychologicznym melodramacie Nie podlega jurysdykcji (1969), Robinson Crusoe w Życiu i niesamowitych przygodach Robinsona Crusoe Stanisława Govorukhina (1972), nazistowski oficer Kurt Eismann w Siedemnaście chwil wiosny (1973) i Ławr Mironowicz w Piotrze Ostatnia ofiara Todorowskiego (1975).
W latach 70. pojawiał się w trzech do czterech filmach rocznie. Choć Kuravlyov był specjalistą w odgrywaniu poważnych ról dramatycznych, nadal najbardziej znany jest z głównych ról w najbardziej dochodowych filmach komediowych, takich jak Afonya (1975) Georgija Daneliyi (11. najbardziej dochodowy film radziecki, najbardziej dochodowy film roku, 62,2 mln widzów), Iwan Wasiljewicz: Powrót do przyszłości Leonida Gajdaja (1973, 17. najbardziej dochodowy film, 60 mln widzów) i „To nie może być!” (1975, 46. najbardziej dochodowy film z 46,9 mln widzów), Najbardziej czarujący i atrakcyjny (1985) Geralda Bezhanova (najbardziej dochodowy film 1985 r., 44,9 mln widzów) i inne.
Pod koniec lat 90. prowadził z Leonidem Kuravlyovem popularny program telewizyjny „Świat książek”, w którym opowiadał o nowych wydaniach książek. W ciągu dwóch lat został zamknięty, a następnie ponownie uruchomiony z nowymi gospodarzami. W 2012 roku został odznaczony Orderem IV klasy „Za Zasługi dla Ojczyzny”.
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
