Biografia
Mylène Demongeot (ur. Marie-Hélène Demongeot ; 29 września 1935 - 1 grudnia 2022) była francuską aktorką filmową, telewizyjną i teatralną oraz autorką, której kariera obejmowała siedem dekad i ponad 100 autorów w produkcjach francusko, włosko, angielsko i japońskojęzycznych. Demongeot stała się gwiazdą w wieku 21 lat dzięki roli Abigail Williams w Tyglu (1957), która przyniosła jej nagrodę BAFTA dla najbardziej obiecującej debiutantki w głównych rolach filmowych oraz nagrodę dla najlepszej aktorki na socjalistycznym Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach. Inne godne uwagi role filmowe to Elsa w Bonjour Tristesse Otto Premingera (1958), u boku Deborah Kerr i Davida Nivena oraz jako Milady de Winter w Les Trois Mousquetaires (1961).
„Weteranka kina”, która zaczynała jako jeden z blond symboli seksu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, udało jej się uniknąć typowania, eksplorując wiele gatunków filmowych, w tym thrillery, westerny, komedie, awanturniki, filmy historyczne, a nawet peplę, takie jak Romulus i Sabines (1961) u boku Rogera Moore'a czy Złoto dla Cezarów (1963).
Demongeot cieszy się także kultem na podstawie trylogii Fantomas, jako Hélène Gurn u boku Louisa de Funèsa i Jeana Maraisa: Fantômas (1964), Fantômas Unleashed (1965) i Fantômas Against Scotland Yard (1967). Trzydzieści lat później ponownie zagrała w kolejnej z odnoszących największe sukcesy francuskich trylogii komediowych jako Madame Pic w filmach Fabien Onteniente Camping (2006), Camping 2 (2010) i Camping 3 (2016).
Była dwukrotnie nominowana do Cezarów dla najlepszej aktorki drugoplanowej za 36 Quai des Orfèvres (2004) i Francuską Kalifornię (2006). W 2007 roku została mianowana Komendantką Ordre des Arts et de Lettres Republiki Francuskiej. W 2017 roku została wpisana do Legii Honorowej przez etologa i neurologa Borisa Cyrulnika w stopniu Kawalera.
Pozostała popularna aż do śmierci na raka otrzewnej. W chwili śmierci zagrała u boku Gérarda Depardieu w filmie Thomasa Gilou Maison de retraite (2022), jednym z największych hitów kasowych 2022 roku we Francji. Za pośrednictwem oficjalnej trybuny Pałacu Elizejskiego prezydent Emmanuel Macron złożył jej długi hołd, który obejmował: „składamy hołd karierze wielkiej postaci francuskiej Siódmej Sztuki, która wiedziała, jak zabłysnąć we wszystkich swoich gatunkach, aby poruszyć wszystkich Francuzów”.
Demongeot urodził się we wrześniu 1935 r. w Nicei, Alpes-Maritimes, jako córka i jedyne dziecko Alfreda Jeana Demongeota, urodzonego w Nicei, 30 stycznia 1897 r. (sam syn Marie Joseph Marcel Demongeot, żołnierza zawodowego i Clotilde Faussonne di Clavesana, włoskiej hrabiny) i Claudii Troubnikowej, urodzonej 17 maja 1904 w Charkowie (Ukraina, Imperium Rosyjskie). Jej rodzice, oboje aktorzy, poznali się w Szanghaju w Chinach, gdzie 17 grudnia 1923 roku w Harbinie urodził się jej przyrodni brat Léonid Ivantov z pierwszego małżeństwa jej matki.
Podobnie jak setki innych znaczących europejskich postaci sceny i ekranu, trenowała na „Cours Simon” w Paryżu, gdzie jej kolegami z klasy byli Jean-Pierre Cassel, Claude Berri i Guy Bedos. Była klasycznie wykształconą pianistką, a jej pierwszą ambicją było zostać profesjonalistką. ...
Źródło: Artykuł „Mylène Demongeot” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
