Biografia
Joseph Raymond Conniff (6 listopada 1916 - 12 października 2002) był amerykańskim liderem zespołu i aranżerem, najbardziej znanym ze swoich Ray Conniff Singers w latach sześćdziesiątych.
Conniff urodził się 6 listopada 1916 roku w Attleboro w stanie Massachusetts w Stanach Zjednoczonych. Gry na puzonie uczył się od swojego ojca. Studiował aranżację muzyczną z podręcznika.
Po służbie w armii amerykańskiej podczas II wojny światowej (gdzie pracował pod dowództwem Waltera Schumanna) dołączył do big bandu Artie Shaw i napisał dla niego wiele aranżacji. Po pracy w Shaw został w 1954 roku zatrudniony przez Mitcha Millera, szefa A&R w Columbia Records, jako domowy aranżer wytwórni, współpracując z kilkoma artystami, w tym Rosemary Clooney, Marty Robbins, Frankie Laine, Johnny Mathis, Guy Mitchell i Johnnie Ray. W 1955 roku napisał aranżację, która znalazła się w pierwszej dziesiątce przebojów „Band of Gold” Dona Cherry’ego, a singiel sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy. Wśród hitowych singli Conniffa, któremu towarzyszyła jego orkiestra (i ostatecznie męski chór), znalazły się „Yes Tonight Josephine” i „Just Walkin' in the Rain” Johnniego Raya; „Szanse są” i „Nie mi to mówić” Johnny'ego Mathisa; „Biały płaszcz sportowy” i „Wiszące drzewo” Marty’ego Robbinsa; „Moonlight Gambler” Frankie Laine; „Up Above My Head”, duet Frankie Laine i Johnnie Ray; oraz „Pet Me, Poppa” Rosemary Clooney. Wykonywał także kopie zapasowe albumów Tony Tony'ego Bennetta, Blue Swing Eileen Rodgers, Swingin' for Two Dona Cherry'ego i połowy utworów The Big Beat Johnniego Raya. W tych wczesnych latach Conniff wyprodukował podobnie brzmiące płyty dla wytwórni Columbia Epic pod nazwą Jay Raye (co oznaczało „Joseph Raymond”), w tym album z podkładami i single z amerykańską męską grupą wokalną Somethin' Smith and the Redheads.
W latach 1957–1968 Conniff miał 28 albumów na amerykańskiej liście Top 40, z których najsłynniejszym jest Somewhere My Love (1966). W 1969 roku znalazł się na szczycie list albumów w Wielkiej Brytanii z albumem His Orchestra, His Chorus, His Singers, His Sound, który pierwotnie został opublikowany w celu promowania jego europejskiego tournee (Niemcy, Austria, Szwajcaria) w 1969 roku. Był także pierwszym amerykańskim popularnym artystą, który nagrywał w Rosji – w 1974 roku nagrał Raya Conniffa w Moskwie z pomocą lokalnego chóru. Jego późniejsze albumy, takie jak Exclusivamente Latino, Amor Amor i Latinisimo, zapewniły mu dużą popularność w krajach Ameryki Łacińskiej, szczególnie po występie na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Viña del Mar. W Brazylii i Chile w latach 80. i 90. był traktowany jak młoda supergwiazda popu, mimo że przekroczył siedemdziesiątkę i osiemdziesiątkę. Grał na żywo ze swoją orkiestrą i ośmioosobowym chórem na dużych stadionach piłkarskich, a także w Viña del Mar. ...
Źródło: Artykuł „Ray Conniff” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
