Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Isa Miranda (5 lipca 1909 - 8 lipca 1982) była włoską aktorką o międzynarodowej karierze filmowej.
Podczas studiów w akademii teatralnej w Mediolanie i kształcącej się na aktorkę teatralną pracowała jako maszynistka. Następnie grała niewielkie role we włoskich filmach w Rzymie. Sukces przyniósł film Maxa Ophülsa La Signora di tutti (Kobieta wszystkich) (1934), w którym zagrała Gaby Doriot, słynną gwiazdę filmową i fascynującą awanturniczkę, w której mężczyźni nie mogą powstrzymać się od zakochania. Doprowadziwszy kilka z nich do ruiny, podcina sobie nadgarstki. Był to prawdopodobnie najwspanialszy występ Mirandy na ekranie, który zaowocował kilkoma ofertami filmowymi i hollywoodzkim kontraktem z Paramount Pictures. Tam, nazywana „Włoszką Marleną Dietrich”, zagrała kilka ról femme fatale w takich filmach jak Hotel Imperial (1939) i Przygoda w diamentach (1940).
Wkrótce po wybuchu II wojny światowej wróciła do Włoch i nadal występowała na scenie oraz kręciła filmy. W 1949 roku zagrała w Murach Malapagi René Clémenta, który zdobył Oscara dla najwybitniejszego filmu nieanglojęzycznego 1950 roku, a za Mirandę otrzymała Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes. Kolejnym sukcesem tego okresu był film La Ronde (1950), również wyreżyserowany przez Ophülsa.
Kariera zaprowadziła ją do Francji, Niemiec i Anglii, gdzie często występowała w filmach telewizyjnych, m.in. w „Avengersach”. Inne godne uwagi występy filmowe to Siamo donne (1953), film kufer, w którym Miranda dzieli ekran z trzema innymi legendami ekranu, Anną Magnani, Alidą Valli i Ingrid Bergman, Summertime (1955), Gli Sbandati (1955), La Noia (Puste płótno, 1963), Żółty Rolls-Royce (1964), Buty rybaka (1968) i Liliana Il portiere di notte Cavaniego (Nocny portier, 1974).
Miranda była żoną włoskiego reżysera i producenta Alfredo Guariniego aż do jego śmierci w 1981 roku.
Zmarła w Rzymie w 1982 r.
Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii Isa Miranda, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów w Wikipedii.
