Biografia
Hans Walter Conrad Veidt (22 stycznia 1893 - 3 kwietnia 1943) był niemieckim aktorem najlepiej zapamiętanym z ról w takich filmach jak Inni od innych (1919), Gabinet doktora Caligari (1920) i Człowiek, który się śmieje (1928). Po udanej karierze w niemieckim filmie niemym, gdzie był jedną z najlepiej opłacanych gwiazd Ufy, w 1933 roku wraz ze swoją nową żydowską żoną został zmuszony do opuszczenia Niemiec, po dojściu do władzy nazistów. Osiedlili się w Wielkiej Brytanii, gdzie brał udział w wielu filmach, w tym w Złodzieju z Bagdadu (1940), po czym około 1941 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, co zaowocowało drugoplanową rolą w Casablance (1942).
Od 1916 roku aż do śmierci Veidt wystąpił w ponad 100 filmach. Jedną z jego najwcześniejszych ról była rola morderczego lunatyka Cesare w klasyku niemieckiego kina ekspresjonistycznego Gabinet doktora Caligari (1920) w reżyserii Roberta Wiene'a z Wernerem Kraussem i Lil Dagoverem. Jego główna rola w The Man Who Laughs (1928), jako oszpeconego artysty cyrkowego, którego twarz jest wyrzeźbiona w ciągłym uśmiechu, stała się (wizualną) inspiracją dla złoczyńcy Batmana, Jokera, stworzonego w 1940 roku przez Billa Fingera. Veidt zagrał także w innych niemych horrorach, takich jak Ręce Orlaka (1924), kolejny film wyreżyserowany przez Roberta Wiene, Student z Pragi (1926) i Figura woskowa (1924), gdzie zagrał Iwana Groźnego.
Veidt pojawił się także w filmie Magnusa Hirschfelda Anders als die Andern (Inny od innych, 1919), jednym z pierwszych filmów, w których ze współczuciem ukazano homoseksualizm, choć bohaterowie tego filmu nie kończą szczęśliwie. Odegrał główną rolę w pierwszym w Niemczech mówiącym obrazie Das Land ohne Frauen (Kraina bez kobiet, 1929).
Pod koniec lat dwudziestych przeniósł się do Hollywood i nakręcił kilka filmów, ale pojawienie się mówiących obrazów i trudności z mówieniem po angielsku skłoniły go do powrotu do Niemiec. W tym okresie udzielał korepetycji początkującym aktorom, z których jedną była późniejsza amerykańska aktorka charakterystyczna Lisa Golm.