Biografia
Véronique Marie Line Sanson (ur. 24 kwietnia 1949) to francuska piosenkarka, autorka tekstów i producentka muzyczna, trzykrotna zdobywczyni nagrody Victoires de la Musique, ciesząca się entuzjastyczną rzeszą fanów w swoim rodzinnym kraju.
Dziesięć lat po Barbarze Véronique Sanson stała się jedną z pierwszych francuskich piosenkarek i autorek tekstów, która zyskała sławę dzięki swojemu debiutanckiemu albumowi Amoureuse w 1972 roku. Stała się także jedną z odnoszących największe sukcesy i najwybitniejszych członkiń „Nouvelle chanson française” („Nowa francuska piosenka”) lat siedemdziesiątych, obok Alaina Souchona, Bernarda Lavilliersa, Jacquesa Higelina, Michela Polnareffa, Catherine Lara, Yves Duteil, Maxime Le Forestier, Renaud, William Sheller, Michel Jonasz, Michel Berger, Hubert-Félix Thiéfaine, Louis Chédid czy Francis Cabrel. W przeciwieństwie do większości poprzednich francuskich artystów epoki Yé-yé z lat sześćdziesiątych, którzy wydali głównie EP-ki składające się ze zbioru singli, stron B i coverów, Sanson i jej odpowiedniki z „nouvelle chanson française” ugruntowały dominację piosenkarzy i autorów tekstów na francuskich listach przebojów lat siedemdziesiątych dzięki albumom z pełnowymiarowymi wypowiedziami artystycznymi.
Jedna z jej piosenek, „Amoureuse”, została nagrana w języku angielskim w 1973 roku przez piosenkarkę Kiki Dee i stała się wielkim hitem w Wielkiej Brytanii i od tego czasu była wykonywana przez różnych innych piosenkarzy, od Polly Brown (1973) po Olivię Newton-John (1974), Pete Townshend (1974), Linda Martin (1996) i Amanda Abbs z Illusive (1997). W 1974 roku Patti Dahlstrom nagrała drugą wersję z własnymi tekstami, zatytułowaną „Emotion”, którą nagrały Helen Reddy (1974) i Shirley Bassey (1975). Wiele innych coverów „Amoureuse” zostało nagranych w języku francuskim, niemieckim, hiszpańskim, holenderskim i japońskim.
Véronique Sanson gra na pianinie i gitarze.
Oboje jej rodzice, René i Colette Sanson, byli członkami ruchu oporu podczas niemieckiej okupacji Francji. Przed wojną René Sanson był francuskim dyplomatą w Hadze. Kiedy Niemcy najechali Holandię, wysłał zaszyfrowaną wiadomość, aby ostrzec rząd francuski, że Niemcy planują zaatakować Francję od strony belgijskiej granicy. Tę właśnie wiadomość odszyfrowała Colette, pracownica komunikacji we francuskim Ministerstwie Wojny. Dopiero kilka miesięcy później spotkali się osobiście, w celi ruchu oporu. Obaj stali się prominentni w ruchu oporu. W 1944 roku, po zbombardowaniu niemieckiego pociągu, Colette została aresztowana i skazana na śmierć przez okupantów, zanim udało jej się uciec.
Po wyzwoleniu Paryża René Sanson został mianowany ministrem pracy w rządzie tymczasowym Charlesa de Gaulle'a. Para pobrała się w 1945 r. Jako prawnik i ekonomista René Sanson pozostał zaangażowany w politykę jako poseł do parlamentu i zastępca 13. dzielnicy Paryża do 1967 r. W 1970 r. stał na czele francuskiej delegacji na Światowej Wystawie Expo w Osace; Z tej okazji Véronique po raz pierwszy odwiedziła Japonię. ...
Źródło: Artykuł „Véronique Sanson” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.
