Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marie Windsor (ur. Emily Marie Bertelsen; 11 grudnia 1919 - 10 grudnia 2000) była aktorką znaną jako „Królowa B”, ponieważ wystąpiła w wielu filmach klasy B i noir.
Po kilku latach pracy jako operator telefoniczny, aktorka teatralna i radiowa oraz dodatkowa aktorka filmowa, Windsor zaczęła w 1947 roku grać role fabularne na dużym ekranie.
Jej pierwszy kontrakt filmowy z Warner Bros. w 1942 roku był wynikiem pisania dowcipów i przesyłania ich Jackowi Benny'emu. Windsor powiedziała, że przesłała gagi pod nazwiskiem ME Windsor, „ponieważ obawiałam się, że może być uprzedzony do autorki gagów”. Kiedy Benny w końcu poznał Windsor, „był oszołomiony jej urodą” i poprosił producenta o podpisanie z nią kontraktu. Po stażu w Metro-Goldwyn-Mayer, w którym studio „podpisało z nią kontrakt, obsadziło dwie małe role, a potem szybko o niej zapomniało”, podpisała siedmioletni kontrakt z The Enterprise Studios w 1948 roku.
Pierwszą pamiętną rolą aktorki był występ w 1948 roku z Johnem Garfieldem w Force of Evil w roli uwodzicielki Edny Tucker. Zagrała role w wielu filmach noir z lat 50. XX wieku, zwłaszcza w Snajperze, Wąskim marginesie, Mieście, które nigdy nie śpi i filmie o napadzie Stanleya Kubricka Zabijanie, w którym zagrała intrygującą żonę Elisha Cooka Jr. Dokonała także wyprawy w stronę science fiction wydając w 1953 roku „Kobiety-koty księżyca”. Windsor zagrał z Randolphem Scottem w Łowcy nagród (1954).
Później Windsor przeniósł się do telewizji. Wystąpiła w 1954 roku jako Belle Starr w premierowym odcinku Stories of the Century. W 1962 roku zagrała Ann Jesse, kobietę umierającą przy porodzie, w odcinku „The Wanted Man” Lawmana. Wystąpiła w programach takich jak Maverick, Bat Masterson, Perry Mason, Bourbon Street Beat, The Incredible Hulk, Rawhide, General Hospital, Salem's Lot (miniserial telewizyjny) i Murder, She Wrote.
Windsor pracowała konsekwentnie w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, a aż do lat dziewięćdziesiątych pojawiała się na ekranie mniej więcej raz w roku, a swoją ostatnią rolę zagrała w 1991 roku w wieku 72 lat.
Windsor ma gwiazdę przy 1549 N. Vine Street w sekcji Motion Pictures w Hollywood Walk of Fame. Poświęcono ją 19 stycznia 1983 roku. Znalazła się wśród 500 gwiazd nominowanych do selekcji jako jedna z 50 największych legend amerykańskiego kina w ramach 100-lecia Amerykańskiego Instytutu Filmowego.
W 1987 roku Windsor otrzymała nagrodę Los Angeles Drama Critics Circle dla najlepszej aktorki za rolę w The Bar Off Melrose. Otrzymała także nagrodę Ralpha Morgana od Screen Actors Guild za zasługi w zarządzie tej organizacji.
