Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Edgar Georg Ulmer (17 września 1904 - 30 września 1972) był austriacko-amerykańskim reżyserem filmowym. Najbardziej zapamiętano go z filmów Czarny kot (1934) i Objazd (1945). Te stylowe i ekscentryczne dzieła osiągnęły status kultowych, podczas gdy pozostałe filmy Ulmera pozostają stosunkowo nieznane.
Pierwszym filmem fabularnym, który wyreżyserował w Ameryce Północnej, Damaged Lives (1933), był niskobudżetowy film eksploatacyjny ukazujący okropności chorób wenerycznych. Jego kolejny film, Czarny kot (1934), z Bélą Lugosim i Borisem Karloffem w rolach głównych, powstał dla dużego studia Universal Pictures. Film demonstrujący uderzający styl wizualny, który był znakiem rozpoznawczym Ulmera, był największym hitem sezonu Universalu. Ulmer jednak wdał się w romans z Shirley Beatrice Kassler, która od 1933 roku była żoną niezależnego producenta Maxa Alexandra, siostrzeńca szefa studia Universal Carla Laemmle'a. Rozwód Kasslera w 1936 r. i jej małżeństwo z Ulmerem w tym samym roku doprowadziły do wygnania go z głównych hollywoodzkich studiów. Ulmer został zdegradowany do kręcenia filmów klasy B w domach produkcyjnych Poverty Row. Jego żona, obecnie Shirley Ulmer, pełniła funkcję kierownika scenariusza przy prawie wszystkich tych filmach, a do kilku napisała scenariusze. Ich córka, Arianne, pojawiła się jako statystka w kilku jego filmach.
Skazany na margines amerykańskiego przemysłu filmowego Ulmer specjalizował się najpierw w „filmach etnicznych”, zwłaszcza w języku ukraińskim – Natalka Połtawka (1937), Kozacy na wygnaniu (1939) – i jidysz – The Light Ahead (1939), Americaner Shadchen (1940). Najbardziej znanym z tych filmów etnicznych jest Jidyszowe zielone pola (1937), wyreżyserowany wspólnie z Jacobem Ben-Amim. Ulmer w końcu znalazł niszę, tworząc melodramaty przy niewielkich budżetach i często z mało obiecującymi scenariuszami i aktorami dla Producers Releasing Corporation (PRC), a Ulmer określił siebie jako „Franka Caprę z ChRL”. Jego thriller ChRL Detour (1945) zyskał duże uznanie jako doskonały przykład niskobudżetowego filmu noir i został wybrany przez Bibliotekę Kongresu do pierwszej grupy 100 filmów amerykańskich zasługujących na szczególne wysiłki konserwatorskie. W 1947 roku Ulmer stworzył Carnegie Hall z pomocą dyrygenta Fritza Reinera, ojca chrzestnego córki Ulmerów, Arianné. W filmie występuje wiele czołowych osobistości muzyki klasycznej, m.in. Reiner, Jascha Heifetz, Artur Rubinstein, Gregor Piatigorsky i Lily Pons. Ulmer miał szansę wyreżyserować dwa filmy ze znacznymi budżetami: Dziwną kobietę (1946) i Bezlitosną (1948). Ten pierwszy, ze świetną rolą Hedy Lamarr, uznawany jest przez krytyków za jeden z najlepszych w dorobku Ulmera. W 1951 roku wyreżyserował niskobudżetowy film science-fiction w klimacie noir, Człowiek z planety X. W 1964 roku wyreżyserował we Włoszech swój ostatni film, The Cavern. Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii Edgar G. Ulmer, licencja CC-BY-SA, pełna lista autorów w Wikipedii.
