Biografia
Horace Raymond Huntley (23 kwietnia 1904 - 15 czerwca 1990) był angielskim aktorem, który pojawił się w kilkudziesięciu brytyjskich filmach od lat trzydziestych do siedemdziesiątych XX wieku. Wystąpił także w dramacie historycznym ITV Upstairs, Downstairs jako pragmatyczny prawnik rodzinny Sir Geoffrey Dillon oraz w innych programach telewizyjnych, takich jak Wodehouse Playhouse („Romance at Droitwich Spa”) w 1975 roku.
Urodzony w Kings Norton w Worcestershire (obecnie przedmieścia Birmingham) w 1904 roku, Huntley zadebiutował na scenie w Birmingham Repertory Theatre 1 kwietnia 1922 roku w A Woman Killed with Kindness. Jego londyński debiut miał miejsce 22 lutego 1924 w Court Theatre w przedstawieniu Tak daleko, jak myśl może sięgnąć.
Później odziedziczył rolę hrabiego Draculi od Edmunda Blake'a w objazdowej adaptacji Draculi w reżyserii Hamiltona Deane'a, która trafiła do londyńskiego Little Theatre 14 lutego 1927 r., a następnie przeniosła się do większego Duke of York's Theatre. Później tego samego roku zaproponowano mu ponowne zagranie tej roli na Broadwayu (w scenariuszu poprawionym przez Johna L. Balderstona); kiedy odmówił, rolę objął zamiast tego Bela Lugosi. Huntley wystąpił jednak w latach 1928–30 w amerykańskiej produkcji objazdowej sztuki Deane’a/Balderstona, obejmującej wschodnie wybrzeże i środkowy zachód. „Zawsze uważałem rolę hrabiego Drakuli za niedyskrecję mojej młodości” – wspominał w 1989 roku.
Po Draculi zadebiutował na Broadwayu w Vanderbilt Theatre 23 lutego 1931 roku w The Venetian Glass Nephew. Po powrocie do Wielkiej Brytanii zagrał w takich rolach jak The Farmer's Wife (Queen's Theatre 1932), Cornelius (Duchess Theatre 1935), Bees on the Boat Deck (Lyric Theatre 1936), Time and the Conways (Duchess Theatre 1937), When We Are Married (St Martin's Theatre 1940), Rebecca (Queen's Theatre 1940; Strand Theatre 1942), Przybyli do miasta (Globe Theatre 1943), Późna Edwina Black (Ambassadors Theatre 1948), I to było dziwne (Teatr Criterion 1951), Double Image (Teatr Savoy 1956), Wszelkie inne sprawy (Westminster Theatre 1958), Przyłapana na drzemce (Piccadilly Theatre 1959), Różnica między Opinia (Teatr Garrick 1963), Mąż idealny (Teatr Garrick 1966), Ślub (Teatr Strand 1967), Żołnierze (Teatr Nowy 1968) i Oddzielne stoły (Teatr Apollo 1977). Zagrał także u boku Flory Robson w broadwayowskiej produkcji Black Chiffon (48th Street Theatre 1950).
Huntley, często obsadzany w roli wyniosłego biurokraty lub innej osobistości z autorytetem, był także podstawową postacią w brytyjskich filmach, a jego liczne role, w tym The Way Ahead, I See a Dark Stranger, Passport to Pimlico i The Dam Busters. W późniejszych latach stał się dobrze znany w telewizji jako Sir Geoffrey Dillon, prawnik rodzinny rodziny Bellamy w popularnym serialu dramatycznym LWT z lat 70. Upstairs, Downstairs.
Huntley zmarł w szpitalu Westminster w Londynie w 1990 roku. W jego nekrologu „New York Times” napisał: „W swojej długiej karierze aktor grał sędziów, menedżerów banków, duchownych, biurokratów i inne osobistości władzy. W razie potrzeby mógł ich zagrać prosto, ale w komedii jego naturalna suchość wypowiedzi była przesadzona do tego stopnia, że postać, którą grał, wywoływała kpiny jako pompatyczny humbug.
Źródło: Artykuł „Raymond Huntley” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
