Biografia
Donna Summer (ur. LaDonna Adrian Gaines; 31 grudnia 1948-17 maja 2012) była amerykańską piosenkarką, autorką tekstów i aktorką. Zyskała rozgłos w epoce disco lat 70. i stała się znana jako „Królowa Disco”, a jej muzyka zyskała popularność na całym świecie.
Pod wpływem kontrkultury lat 60. Summer została wokalistką psychodelicznego zespołu rockowego Crow i przeprowadziła się do Nowego Jorku. W 1968 roku dołączyła do niemieckiej adaptacji musicalu Hair w Monachium, gdzie spędziła kilka lat mieszkając, grając i śpiewając. Tam poznała producentów muzycznych Giorgio Morodera i Pete'a Bellotte'a, a następnie wspólnie nagrali wpływowe hity disco, takie jak „Love to Love You Baby” i „I Feel Love”, co oznaczało przełom Summer na międzynarodowych rynkach muzycznych. Summer wróciła do Stanów Zjednoczonych w 1976 roku i wydała więcej takich hitów, jak „Last Dance”, jej wersja „MacArthur Park”, „Heaven Knows”, „Hot Stuff”, „Bad Girls”, „Dim All the Lights”, „No More Tears (Enough Is Enough)” z Barbrą Streisand i „On the Radio”.
Summer nagrała w sumie 42 single, które znalazły się na liście przebojów US Billboard Hot 100 w ciągu swojego życia, z czego 14 dotarło do pierwszej dziesiątki. Co roku w latach 1975–1984 zdobywała przeboje w pierwszej 40, a od swojego pierwszego hitu w pierwszej dziesiątce w 1976 r. do końca 1982 r. miała 12 hitów w pierwszej dziesiątce (10 to pięć hitów), więcej niż jakikolwiek inny występ w tym czasie okres czasu. W 1983 r. wróciła do pierwszej piątki listy przebojów Hot 100, a w 1989 r. zajęła ostatnie miejsce w pierwszej dziesiątce utworem „This Time I Know It's for Real”. Była pierwszą artystką, której trzy podwójne albumy z rzędu znalazły się na szczycie amerykańskiej listy Billboard 200, a cztery single zajmowały pierwsze miejsca w USA w ciągu 12 miesięcy. Umieściła także dwa single, które zajmowały pierwsze miejsce na liście przebojów R&B Singles w USA i singiel numer jeden w Wielkiej Brytanii. Jej ostatni hit na liście Hot 100 pojawił się w 1999 roku utworem „I Will Go with You (Con te partirò)”. Podczas gdy w kolejnych dziesięcioleciach jej losy na liście Hot 100 malały, Summer przez całą swoją karierę pozostawała siłą na liście przebojów Billboard Dance Club Songs.
Summer zmarła 17 maja 2012 roku na raka płuc w swoim domu w Neapolu na Florydzie. Sprzedała ponad 100 milionów płyt na całym świecie, co czyni ją jedną z najlepiej sprzedających się artystek muzycznych wszechczasów. Zdobyła pięć nagród Grammy. W jej nekrologu w „The Times” została opisana jako „niekwestionowana królowa boomu disco lat 70.”, która osiągnęła status „jednej z czołowych wokalistek świata”. Moroder opisał pracę Summer nad piosenką „I Feel Love” jako „naprawdę początek elektronicznej muzyki tanecznej”. W 2013 roku Summer została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. W grudniu 2016 r. Billboard umieścił ją na szóstym miejscu na liście „Największych najlepszych artystów klubów tanecznych wszechczasów”.
Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii Donna Summer, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów w Wikipedii.
