Biografia
Gabriel Bacquier (17 maja 1924-13 maja 2020) był francuskim barytonem operowym. Jeden z czołowych barytonów XX wieku, szczególnie kojarzony z repertuarem francuskim i włoskim. Uważany był za znakomitego aktora śpiewającego, równie dobrze radzącego sobie w rolach dramatycznych, jak i komicznych, i regularnie dawał recitale pieśni. Był wieloletnim członkiem Opéra-Comique i Opery Paryskiej, ale zrobił długą karierę na arenie międzynarodowej w czołowych teatrach operowych w Europie i USA. Jego bogata dyskografia obejmuje pięć dekad i jest uważany za „ambasadora pieśni francuskiej”.
Urodzony jako Gabriel Augustin-Raymond-Théodore-Louis Bacquier w Béziers we Francji 17 maja 1924 r. jako jedyne dziecko pracowników kolei. Jako młody chłopiec fascynowało go wszystko, co było związane ze śpiewem: płyty, audycje i zdjęcia śpiewaków. Opuścił szkołę w wieku 14 lat i pracował w drukarni wuja, podczas gdy studiował w Montpellier, aby zostać artystą komercyjnym, ale w czasach reżimu Vichy, aby uniknąć łapanek i deportacji ze strony Service du travail obligatoire, rodzice załatwili mu odbycie służby narodowej w Chantiers de Jeunesse na kolei w czasie okupacji.
Jako nastolatek w wolnych chwilach pobierał lekcje śpiewu u Madame Bastard w Béziers, a w czasie wojny zadebiutował na scenie operowej rolą Ourriasa w Mireille Gounoda na arenie miejskiej. Po II wojnie światowej wstąpił do Konserwatorium Paryskiego, otrzymując stypendium ze względu na skromne środki finansowe swojej rodziny, które ukończył w 1950 r. Był rówieśnikiem przyszłych czołowych francuskich śpiewaków Régine Crespin, Xaviera Depraza, Michela Sénéchala i Michela Roux i dzielił z nimi życie studenckie. Na ostatnim roku studiów dyrektor Konserwatorium Claude Delvincourt pozwolił mu odejść do pracy w Opéra de Nice w sezonie 1949–50, śpiewając małe role w operach i operetkach; to, w połączeniu z regularnymi występami w kinach, dało mu ważne doświadczenie i dochody przed kolejnymi krokami w karierze. Zdobywszy już pierwszą nagrodę za opéra comique na przedostatnim roku studiów, na zakończenie formalnych studiów zdobył pierwszą nagrodę za śpiew i drugą nagrodę za operę. Mniej więcej w tym czasie wziął także kurs sztuki dramatycznej.
W 1950 dołączył do zespołu operowego José Beckmansa, a od 1953 do 1956 był członkiem La Monnaie w Brukseli, debiutując tytułową rolą w Barbiere di Siviglia Rossiniego. Śpiewał tam repertuar francuski, zarówno w operze (Faust Gounoda, Lakmé Delibesa, Manon i Werther Masseneta), jak i operetce (Angélique, La belle Hélène, Les cloches de Corneville, Miss Heylett, Monsieur Beaucaire). Wystąpił także w Cyganerii i Madamie Butterfly Pucciniego oraz w Sprzedanej narzeczonej Smetany. W Monnaie francuska sopranistka Martha Angelici, której mężem był François Agostini, ówczesny dyrektor Opéra-Comique, zaśpiewała z nim w Les pêcheurs de perles; zasugerowała mu przesłuchanie do paryskiej firmy, która go przyjęła. ...
Źródło: Artykuł „Gabriel Bacquier” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
