Biografia
Charles Roger Pomfret Hodgson (urodzony 21 marca 1950) to angielski piosenkarz, muzyk i autor tekstów. Najbardziej znany jest jako założyciel i były współlider zespołu rockowego Supertramp. Napisał lub współautor i zaśpiewał większość hitów zespołu, w tym „Dreamer”, „Give a Little Bit”, „Take the Long Way Home”, „The Logical Song”, „It's Raining Again” i „Breakfast in America”.
W 1983 Hodgson opuścił Supertramp. Po wydaniu dwóch solowych albumów w 1984 i 1987 roku zrobił sobie przerwę w karierze muzycznej, aby spędzić czas z dorastającymi dziećmi. Wrócił do koncertowania w 1997 roku i wydał trzeci solowy album w roku 2000.
Hodgson często pisze na tematy duchowe i filozoficzne, a jego teksty są określane jako osobiste i znaczące.
Hodgson urodził się 21 marca 1950 r. w Portsmouth w hrabstwie Hampshire w Anglii jako syn Charlesa i Jill Hodgson (z domu Pomfret), a dorastał w Oksfordzie. Uczęszczał do szkoły przygotowawczej Woodcote House School niedaleko Windlesham w Surrey, gdzie jako pierwszy chłopiec nauczył się gry na gitarze elektrycznej, oraz do szkoły publicznej Stowe School niedaleko Buckingham. Pierwsza gitara Hodgsona, podarowana mu, gdy miał 12 lat, była prezentem na pożegnanie od ojca, gdy jego rodzice się rozwiedli. Zabrał go ze sobą do szkoły z internatem, gdzie nauczyciel nauczył go trzech akordów. Zaczął komponować własną muzykę i teksty, a po roku, w wieku 13 lat, dał swój pierwszy koncert w szkole z dziewięcioma oryginalnymi piosenkami. Pierwszy szkolny zespół Hodgsona składał się z niego grającego na gitarze i jego przyjaciela Roya Hoveya grającego na werblu. Ze względu na nazwiska nazwano ich „bombami wodorowymi”.
W wieku 19 lat Hodgson po raz pierwszy pojawił się w studiu nagraniowym jako gitarzysta zespołu People Like Us, do którego dołączył wkrótce po opuszczeniu szkoły z internatem. Grupa nagrała singiel „Duck Pond” i jego stronę B „Send Me No Flowers”, który nigdy nie został wydany.
Po rozwiązaniu People Like Us Hodgson wziął udział w przesłuchaniu do Island Records, a menadżer drogowy Traffic zapewnił mu kontakt z wytwórnią. Island umieścił go w studiu nagraniowym jako wokalistę jedynego w swoim rodzaju popowego zespołu Argosy o „flower power”, w skład którego wchodzili także Reginald Dwight (później znany jako Elton John), Caleb Quaye i Nigel Olsson. Ich jedyny singiel, „Mr. Boyd” i strona B „Imagine”, składał się z dwóch utworów orkiestrowanego popu (oba napisane przez Hodgsona) i został wydany w 1969 roku przez wytwórnie płytowe DJM (Wielka Brytania) i Congress (USA). Utwór „Mr. Boyd” został nagrany w 1997 roku przez Jake’a Shillingforda i jego zespół My Life Story na ich albumie The Golden Mile.
Po rozpadzie Argosy, Hodgson, odpowiadając na ogłoszenie zamieszczone w Melody Maker przez Ricka Daviesa, wziął udział w przesłuchaniach na stanowisko gitarzysty w zespole Supertramp, grającym rock progresywny. Podobnie jak w przypadku poszukiwania nowego głównego wokalisty przez Genesis, brytyjskich muzyków progresywnych, przed wyborem Hodgsona do tej roli przesłuchało 93 gitarzystów, ale kiedy następnego dnia Richard Palmer przybył na przesłuchanie do tego samego miejsca, Hodgson zgodził się zamiast tego uczyć się gry na basie. ...
Źródło: Artykuł „Roger Hodgson” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.
