Biografia
Peter Greenaway, CBE (urodzony 5 kwietnia 1942) to walijski scenarzysta, reżyser, malarz i artysta wideo mieszkający w Amsterdamie. Na przełomie lat 60. i 70. wyprodukował kilka eksperymentalnych krótkometrażowych filmów dokumentalnych i mocportów, pracując jednocześnie jako montażysta filmowy w Centralnym Biurze Informacji. Punktem kulminacyjnym tego wczesnego okresu był „The Falls” (1980), trzygodzinny mockument przedstawiający dziwne skutki VUE (brutalnego nieznanego zdarzenia) na 92 osobach, których nazwiska zaczynają się na litery F-A-L-L. Zadebiutował w dramatycznym filmie fabularnym „Kontrakt rysownika” (1982), a w latach 80. wyreżyserował szereg uznanych przez krytyków i często kontrowersyjnych filmów: „Zed i dwa zera” (1985), „Brzuch architekta” (1987), „Tonięcie w liczbach” (1988) oraz jego najbardziej znane dzieło, okrutną satyrę z czasów Thatcher „Kucharz, Złodziej, jego żona i jej kochanek” (1989). W latach 90. wyreżyserował adaptację Szekspira „Książki Prospera” (1991), kontrowersyjną satyrę religijną „Dziecko z Mâcon” (1993), dramat erotyczny „Księga poduszek” (1996) i „8½ Women” (1999), będący hołdem dla filmów Federico Felliniego, który wywarł ogromny wpływ na Greenawaya. Na początku XXI wieku Greenaway rozpoczął ambitny projekt „Tulse Luper”, będący multimedialnym zbiorem fikcji historycznej opowiadającej o życiu tytułowego fikcyjnego bohatera. Oprócz powieści, płyt CD-ROM, materiałów dostępnych w Internecie i wystawy objazdowej w ramach projektu powstała trylogia filmów fabularnych: „Walizki Tulse Luper, część 1: Historia Moabu” (2003), „Walizki Tulse Luper, część 2: Vaux to the Sea” (2004) i „Walizki Tulse Luper, część 3: Od Sark do mety” (2004). Po trylogii powstał czwarty film fabularny „Życie w walizkach” (2005), który stanowi skrót sagi Tulse Luper w jednym filmie. Od połowy pierwszej dekady XXI wieku twórczość filmowa Greenawaya skupia się na charakterystycznych, mocno fabularyzowanych biografiach poświęconych niektórym z jego ulubionych artystów: holenderskiemu malarzowi ze Złotego Wieku Rembrandtowi van Rijnowi w „Nocnej obserwacji” (2007), holenderskiemu rytownikowi baroku Hendrikowi Goltziusowi w „Goltzius and the Pelican Company” (2012), radzieckiemu rosyjskiemu filmowcowi Siergiejowi Eisensteinowi w „Eisensteinie w Guanajuato” (2015) i rumuńsko-francuskiego rzeźbiarza Constantina Brâncuși w „Walking to Paris” (do ustalenia). Greenaway mieszka i pracuje w Amsterdamie od połowy lat 90-tych. Jest żonaty z artystką Saskią Boddeke, z którą ma dwójkę dzieci. Ma także dwójkę dzieci z poprzedniego małżeństwa z Potter Carol Greenaway.
26 wygrywa I 30 nominacje
