Biografia
Charles Korvin (ur. Géza Korvin Kárpáthy) był amerykańskim aktorem filmowym, telewizyjnym i teatralnym. Był także zawodowym fotografem i fotografem filmów oraz mistrzem kuchni.
Węgierski aktor przeniósł się do Paryża około 1930 roku. Studiował na Sorbonie i przez dziesięć lat życia we Francji został zatrudniony przez Yvon, słynną francuską firmę produkującą pocztówki, realizując zdjęcia na terenie całego kraju. W 1937 roku został zatrudniony do projektu filmu dokumentalnego CBC o znanym kanadyjskim lekarzu Normanie Bethune. Zatytułowany „Serce Hiszpanii” Korvin sfotografował i współreżyserował anty-Franco film, który został nakręcony na linii frontu podczas hiszpańskiej wojny domowej. Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1940 roku Korvin studiował aktorstwo i sztukę teatralną w Barter Theatre w Abingdon w Wirginii. Jako Géza Korvin zadebiutował na Broadwayu w 1943 roku, grając rosyjskiego szlachcica w sztuce Dark Eyes. Po podpisaniu kontraktu filmowego z Universal Pictures zmienił pseudonim sceniczny na Charles Korvin.
Pracował stale przez całe lata czterdzieste, występując między innymi w trzech filmach z aktorką Merle Oberon. Około 1952 roku znalazł się na czarnej liście, odmówił składania zeznań przed HUAC, a jego kariera filmowa została wstrzymana. Wracając do nowo rozwijającej się i znacznie mniej politycznej dziedziny telewizji, Korvin zagrał we wczesnych produkcjach dla Playhouse 90, Studio One i US Steel Hour. Zagrał Orła przez sześć kolejnych odcinków serialu Disneya Zorro oraz instruktora tańca latynoskiego Carlosa w odcinku The Honeymooners „Mama Loves Mambo”. W 1960 roku zagrał inspektora Duvala w brytyjsko-amerykańskim serialu telewizyjnym Interpol Calling, wyprodukowanym przez J. Arthura Ranka. W tych latach Korvin powrócił do teatru off-broadwayowskiego, występując w roli króla w „Królu i ja” Rodgersa i Hammersteina, występując na Westbury Music Fair i w Operze Miejskiej w St. Louis. Wrócił na Broadway w połowie lat 60., występując w roli sąsiada z piętra w nagrodzonej nagrodą Tony sztuce Neila Simona „Barefoot in the Park”. W 1964 roku wrócił do Hollywood, aby zagrać kapitana statku w nagrodzonym Oscarem filmie Stanleya Kramera Ship of Fools. Pozostając aktywny w późniejszych latach, przez osiem lat był głosem Czerwonego Barona w reklamach telewizyjnych i radiowych Lufthansa Airlines.
Przez ponad 25 lat Korvin wraz z żoną Anne mieszkali w ramach programu częściowego roku w Klosters w Szwajcarii, gdzie lubił jeździć na nartach, gotować i bawić się z przyjaciółmi i innymi mieszkańcami w niepełnym wymiarze godzin, między innymi Irwinem i Marion Shawami, Gretą Garbo, Salką Viertel, Deborah Kerr, Robertem Ricci, Johnem Fairchildem i Gaetanem de Rosnay. Korvin twierdził, że był ostatnim partnerem tanecznym Grety Garbo. Julia Child, kolejna wieloletnia przyjaciółka, udzieliła w 1978 roku wywiadu Dickowi Cavettowi w jego programie telewizyjnym PBS. Kiedy poprosił ją o podanie imienia swojego ulubionego „amatorskiego” szefa kuchni, Child odpowiedział: „Charles Korvin”.
