Biografia
Étienne Mougeotte (4 marca 1940-7 października 2021) był francuskim dziennikarzem i dyrektorem ds. Mediów. W ciągu swojej pięćdziesięcioletniej kariery pełnił funkcję wiceprezesa Grupy TF1 i był dyrektorem satelitarnym TF1 od 1987 do 2007 wraz z Patrickiem Le Layem. Od 2008 do 2012 roku kierował redakcją Le Figaro, a od 2012 do 2018 roku był dyrektorem generalnym Radia Classique. Od 2015 do 2020 roku był prezesem Groupe Valmonde, w tym magazynu Valeurs actuelles.
Mougeotte urodził się w La Rochefoucauld 4 marca 1940 r., podczas pozornej wojny. Jego ojciec pracował jako inspektor w SNCF, a matka była gospodynią domową w Charente. Gdy miał 18 lat zmarł jego ojciec, co zmusiło matkę do podjęcia pracy. Był uczniem khâgne w Lycée Henri-IV, co przygotowało go do nauki w Sciences Po, gdzie został wiceprzewodniczącym Union Nationale des Étudiants de France. Sprzeciwiał się prezydentowi Charlesowi de Gaulle’owi, utrzymując jednocześnie stanowisko antymarksistowskie. Jako student spędzał czas grając w koszykówkę u boku Lionela Jospina. Ukończył studia we Francuskim Instytucie Prasowym.
Mougeotte rozpoczął karierę w Paris-Normandie, zanim dołączył do France Inter jako reporter i korespondent w Bejrucie. Podczas pobytu w Libanie często współpracował z libańskim radiem. W szczególności relacjonował wojnę sześciodniową dla France Inter. Następnie w maju 68 pracował jako redaktor gazety Europe 1. W 1969 dołączył do Office de Radiodiffusion Télévision Française (ORTF), gdzie wraz z Philippe Gildasem prowadził wiadomości Information Première. Od 1972 do 1973 pracował dla RTL, po czym w 1974 powrócił do Europe 1, gdzie do 1981 roku został redaktorem i dyrektorem ds. wiadomości.
W 1987 Mougeotte dołączył do TF1, który właśnie został zakupiony przez Bouygues. Szybko został wiceprezesem Grupy TF1, a w 1989 został dyrektorem antenowym TF1. W 1987 zdiagnozowano u niego raka gardła, po którym wyzdrowiał, ale pozostawił trwałe skutki w jego głosie. Jemu i Patrickowi Le Layowi przypisuje się sukces grupy w latach 90. i 2000. Był odpowiedzialny za zatrudnienie wielu osobistości, które stały się wybitnymi prezenterami wiadomości, takich jak Nikos Aliagas, Arthur, Christophe Dechavanne i Jean-Luc Reichmann. Pod przewodnictwem Mougeotte’a narodziło się także kilka udanych programów, takich jak Ciel, mon mardi!, À prendre ou à laisser, Qui veut gagner des Millions? i inne. Zyskał wielką sławę dzięki swoim umiejętnościom dziennikarskim i zawodowym.
W latach 1994–2007 Mougeotte był także prezesem La Chaîne Info, całodobowego kanału informacyjnego Grupy TF1. W 2006 r. został wiceprezesem France 24.
Mougeotte opuścił TF1 w 2007 roku i został konsultantem ds. komunikacji. Pozostał jednak doradcą dyrektora generalnego Grupy TF1 Nonce Paoliniego, który zastąpił Patricka Le Laya. W sierpniu 2007 roku rozpoczął pracę w magazynie Le Figaro, a w listopadzie tego roku został dyrektorem redakcyjnym grupy Le Figaro, zastępując Nicolasa Beytouta. 2 grudnia 2007 dołączył do zespołu ankieterów Le Grand Jury. W 2012 roku brał udział w grupie popierającej reelekcję prezydenta Nicolasa Sarkozy'ego. W lipcu 2012 roku odszedł ze stanowiska dyrektora redakcyjnego „Le Figaro” i został zastąpiony przez Alexisa Brézeta. W tym miesiącu przez krótki czas pracował jako konsultant w TVous. ...
Źródło: Artykuł „Étienne Mougeotte” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
