Biografia
Mścisław Leopoldowicz Rostropowicz (27 marca 1927 - 27 kwietnia 2007) był rosyjskim wiolonczelistą i dyrygentem. Przez wielu uważany jest za najwybitniejszego wiolonczelistę XX wieku. Oprócz swoich interpretacji i techniki był dobrze znany zarówno z inspirowania, jak i zamawiania nowych utworów, co poszerzyło repertuar wiolonczeli bardziej niż jakikolwiek wiolonczelista wcześniej i później. Zainspirował i wykonał prawykonanie ponad 100 utworów, nawiązując długotrwałe przyjaźnie i partnerstwa artystyczne z kompozytorami, w tym z Dmitrijem Szostakowiczem, Siergiejem Prokofiewem, Henrim Dutilleux, Witoldem Lutosławskim, Olivierem Messiaenem, Luciano Berio, Krzysztofem Pendereckim, Alfredem Schnittke, Norbertem Moretem, Andreasem Makrisem, Leonardem Bernsteinem, Aramem Chaczaturianem i Benjaminem Brittenem.
Rostropowicz zyskał międzynarodowe uznanie jako zagorzały obrońca praw człowieka i w 1974 r. otrzymał Nagrodę Międzynarodowej Ligi Praw Człowieka. Był żonaty z sopranistką Galiną Wiszniewską i miał dwie córki, Olgę i Elenę Rostropowicz.
Mścisław Rostropowicz urodził się w Baku w Azerbejdżańskiej SRR w rodzinie rodziców, którzy przenieśli się z Orenburga: Leopolda Witoldowicza Rostropowicza, znanego wiolonczelisty i byłego ucznia Pabla Casalsa, oraz Sofii Nikołajewnej Fedotowej-Rostropowicz, utalentowanej pianistki. Ojciec Mścisława (1892–1942) urodził się w Woroneżu jako syn Witolda Rostropowicza, kompozytora polskiego pochodzenia szlacheckiego, i Matyldy Rostropowiczów z domu Pule pochodzenia białoruskiego. Polska część jego rodu nosiła herb Bogoria, który znajdował się w pałacu rodzinnym w Skotnikach.
Matka Mścisława, Zofia, pochodzenia rosyjskiego, była córką muzyków. Jej starsza siostra Nadieżda wyszła za mąż za wiolonczelistę Siemiona Kozolupowa, który był zatem przez małżeństwo wujkiem Rostropowicza.
Rostropowicz dorastał w Baku i tam spędził młodość. Podczas II wojny światowej jego rodzina przeniosła się z powrotem do Orenburga, a następnie w 1943 r. do Moskwy. W wieku czterech lat Rostropowicz uczył się gry na fortepianie u swojej matki. Naukę gry na wiolonczeli rozpoczął w wieku 10 lat u swojego ojca.
W 1943 roku, w wieku 16 lat, wstąpił do Konserwatorium Moskiewskiego, gdzie uczył się gry na wiolonczeli u wujka Siemiona Kozolupowa oraz gry na fortepianie, dyrygentury i kompozycji u Wissariona Szebalina. Do jego nauczycieli zaliczał się także Dymitr Szostakowicz. W 1945 roku zyskał rozgłos jako wiolonczelista, zdobywając złoty medal na pierwszym w historii Związku Radzieckim konkursie dla młodych muzyków. Ukończył Konserwatorium w 1948 roku, a w 1956 roku został tam profesorem wiolonczeli.
Rostropowicz dał swój pierwszy koncert wiolonczelowy w 1942 r. Zdobył pierwszą nagrodę na międzynarodowych nagrodach muzycznych w Pradze i Budapeszcie w latach 1947, 1949 i 1950. W 1950 r., w wieku 23 lat, otrzymał uważaną wówczas za najwyższe wyróżnienie w Związku Radzieckim – Nagrodę Stalina. W tym czasie Rostropowicz był już dobrze znany w swoim kraju i aktywnie realizując karierę solową, wykładał w Konserwatorium Leningradzkim (Sankt Petersburgu) i Konserwatorium Moskiewskim. W 1955 roku ożenił się z Galiną Wiszniewską, czołową sopranistką Teatru Bolszoj. ...
Źródło: Artykuł „Mścisław Rostropowicz” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.
