Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
James Ellison (4 maja 1910 - 23 grudnia 1993) był amerykańskim aktorem, urodzonym jako James Ellison Smith w Guthrie Center w stanie Iowa, syn Edwarda Jamesa Smitha i Ona Mary Ellis.
Ellison pojawił się w prawie siedemdziesięciu filmach w latach 1932-1962.
Ellison pracował przez pewien czas w laboratorium filmowym i tam zaproponowano mu testy ekranowe. Sam go wywołał, a kiedy go zobaczył, stwierdził, że nie jest zadowalający, więc nie pokazał go reżyserowi. Ale i tak to zobaczył i Ellison dostał kontrakt.
Pomimo jego surowej urody i wzrostu 6 stóp i 3 cali, ograniczony zasięg Ellisona i nieco drewniana prezencja na ekranie trzymały go z dala od pierwszej (a nawet drugiej) rangi sławy. Większość swojej kariery spędził w westernach, w tym w połowie lat trzydziestych jako pomocnik Hopalonga Cassidy'ego w odnoszącym sukcesy serialu Paramount. W 1938 roku zagrał uroczą, romantyczną postać u boku 26-letniej Lucille Ball w komedii „Next Time I Marry”, filmie, w którym Ball po raz pierwszy uzyskała najwyższe noty w napisach końcowych. Wcześniej, w 1936 r., zagrał swoją najbardziej rozpoznawalną rolę, Buffalo Billa w przedstawieniu Plainsman Cecila B. DeMille'a, w którym wystąpili także Gary Cooper i Jean Arthur.
Pomimo sukcesu tego filmu, Ellison spędził większość pozostałej części swojej kariery, wędrując pomiędzy filmami o kowbojach i bardziej zróżnicowanymi rolami, głównie w filmach klasy B z takimi tytułami jak Pan prokurator okręgowy w sprawie Cartera i Nieśmiertelny potwór. Zagrał drugoplanową rolę w Ciotce Charleya z 1941 r. (w którym wystąpił Jack Benny) i zagrał główną rolę romantyczną w musicalu Twentieth Century Fox The Gang's All Here z 1943 r., w którym wydawał się nieco zagubiony wśród żywych wybryków Carmen Mirandy, Charlotte Greenwood i Edwarda Everetta Hortona (i jako jedyny dyrektor nie zaśpiewał nuty). Zagrał także z Tomem Conwayem i Frances Dee w produkcji Vala Lewtona „I Walked with a Zombie” w reżyserii Jacques’a Tourneura.
Ellison dostał kolejną romantyczną rolę główną jako „Jerry Gibson” w filmie muzycznym Lady, Let's Dance (1944), w którym wystąpiła sensacja łyżwiarstwa „Belita”.
We wczesnych latach pięćdziesiątych Ellison przeniósł się z aktorstwa do branży nieruchomości. Dołączając do innego weterana Jackie Coogana, Ellison powrócił na ekran tylko raz, aby zagrać Axela „Longhorna” Gatesa w filmie zatytułowanym When the Girls Take Over (1962).
James Ellison zmarł w wieku 83 lat w Monterey w Kalifornii po złamaniu karku w wyniku upadku.
Powyższy opis pochodzi z artykułu na Wikipedii James Ellison (aktor), licencja CC-BY-SA, pełna lista autorów w Wikipedii.
