Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jeffrey Lynn (ur. Ragnar Godfrey Lind; 16 lutego 1909 - 24 listopada 1995) był amerykańskim aktorem teatralnym i producentem filmowym, który pracował głównie w Złotym Wieku Hollywood, ugruntowując swoją pozycję jednego z najważniejszych talentów swoich czasów. Przez całą swoją karierę aktorską, zarówno na scenie, jak i w filmie, był postrzegany jako „atrakcyjna, niezawodna miłość bohaterki” lub „wysoki, niezłomny bohater”.
Urodził się i wychował w Massachusetts, uczęszczał do Bates College, zanim zaczął pracować jako nauczyciel. W 1938 roku został wybrany do roli w swoim pierwszym filmie, co przekonało go do przeniesienia się do Hollywood w Kalifornii. Jego drugi film – Cztery córki (1938) – zapewnił mu ogólnokrajową sławę, tworząc trzy sequele: Odważne córki (1939), Cztery żony (1939) i Cztery matki (1941), w których Lynn ponownie wcielił się w swoją rolę w każdym z nich. Był w centrum kontrowersji związanych z pokazem Przeminęło z wiatrem (1939); został uznany za głównego pretendenta do roli Ashley Wilkes, jednak reżyser ostatecznie wybrał zamiast tego Leslie Howarda. Lynn został poproszony o dołączenie do Jamesa Cagneya i Humphreya Bogarta w The Roaring Twenties (1939), gangsterskim filmie noir, który zdobył uznanie krytyków. Jego sukcesy były kontynuowane w takich filmach jak The Fighting 69th (1940), w którym wcielił się w rolę poety-żołnierza Joyce'a Kilmera u boku Cagneya, It All Came True (1940), All This and Heaven Too (1940) i Million Dollar Baby (1941).
Jego kariera filmowa została wstrzymana ze względu na pobór do wojska podczas II wojny światowej, gdzie otrzymał Brązową Gwiazdę za służbę we Włoszech i Austrii w charakterze kapitana wywiadu bojowego. Powrócił na ekran w 1948 r. i wystąpił w niezwykle udanym filmie List do trzech żon (1949), który został nominowany do Oscara w kategorii najlepszy film w 1950 r. w czasie największej oglądalności. Rok później dołączył do obsady Home Town Story (1951), w którym występował u boku Marilyn Monroe. Jego późniejsze osiągnięcia w karierze filmowej to: BUtterfield 8 (1960) z Elizabeth Taylor i Laurence'em Harveyem oraz Tony Rome (1967) z Frankiem Sinatrą.
Lynn zaczęła także grać na Broadwayu i wystąpiła w takich sztukach jak Any Wednesday (1966) i Dinner at Eight (1967). W dalszej części swojej kariery odniósł mieszany sukces w telewizji, występując w takich hitach jak Robert Montgomery Presents, Your Show of Shows, My Son Jeep (z młodym Martinem Hustonem) i Lux Video Theatre.
Zmarł w listopadzie 1995 roku w Burbank w Kalifornii z przyczyn naturalnych i został pochowany w Forest Lawn Memorial Park w Hollywood Hills. Aktor Jeffrey Lynn „Jeff” Goldblum został nazwany na cześć Jeffreya Lynna.
