Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dolores Costello (17 września 1903 - 1 marca 1979) była amerykańską aktorką filmową, która swój największy sukces osiągnęła w erze kina niemego. Nazywano ją „Boginią cichego ekranu”. Była macochą córki Johna Barrymore'a, Diany, z jego drugą żoną Blanche Oelrichs, matką Johna Drew Barrymore i Dolores (Dee Dee) Barrymore oraz babcią Johna Barrymore III, Blyth Dolores Barrymore, Brahma Blyth (Jessica) Barrymore i Drew Barrymore.
Dolores Costello urodziła się w Pittsburghu w Pensylwanii jako córka aktorów Maurice'a Costello i Mae Costello (z domu Altschuk). Była pochodzenia irlandzkiego i niemieckiego. Miała młodszą siostrę Helene i oboje po raz pierwszy wystąpili w filmach w latach 1909–1915 jako dziecięce aktorki dla Vitagraph Film Company. Zagrali drugoplanowe role w kilku filmach z udziałem swojego ojca, który był wówczas popularnym idolem porannym.
Obie siostry wystąpiły razem na Broadwayu jako chlory, a ich sukces zaowocował kontraktami z Warner Brothers Studios. W 1926 roku, po małych rolach w filmach fabularnych, John Barrymore wybrał ją do zagrania u jego boku w Bestii morskiej, luźnej adaptacji Moby Dicka Hermana Melville'a. Wkrótce Warner Bros. zaczęło ją oglądać w jej własnych pojazdach. W międzyczasie ona i Barrymore związali się romantycznie i pobrali się w 1928 roku.
W ciągu kilku lat od osiągnięcia sławy delikatnie piękna blond aktorka stała się odnoszącą sukcesy i cenioną osobowością filmową. Jako młoda dorosła jej kariera rozwinęła się do tego stopnia, że w 1926 roku otrzymała tytuł Baby Star WAMPAS i przydomek „Bogini Srebrnego Ekranu”.
Warners na zmianę Costello wybierał filmy ze współczesną scenerią i wyszukane dramaty kostiumowe. W 1927 roku ponownie nawiązała współpracę z Johnem Barrymore'em przy filmie When a Man Loves, adaptacji Manon Lescaut. W 1928 roku zagrała wraz z George'em O'Brienem w Arce Noego, eposie będącym częściowo talkie w reżyserii Michaela Curtiza.
Costello mówiła seplenienie i miała trudności z przejściem na mówienie obrazami, ale po dwóch latach coachingu głosowego swobodnie mówiła przed mikrofonem. Jednym z jej wczesnych występów w filmach dźwiękowych był występ z siostrą Helene w gwiazdorskim przedstawieniu Warner Bros. The Show of Shows (1929).
Kariera aktorska stała się dla niej mniej priorytetowa po urodzeniu pierwszego dziecka, Dolores Ethel Mae „DeeDee” Barrymore, 8 kwietnia 1930 r., a w 1931 r. wycofała się z ekranu, aby poświęcić czas rodzinie. Jej drugie dziecko, John Drew Barrymore, urodziło się 4 czerwca 1932 roku, ale małżeństwo okazało się trudne ze względu na postępujący alkoholizm męża i rozwiedli się w 1935 roku.
Rok później wznowiła karierę i odniosła kilka sukcesów, zwłaszcza w Małym Lordzie Fauntleroy (1936) i Wspaniali Ambersonowie (1942). Odeszła na stałe od aktorstwa po występie w This is the Army (1943), ponownie pod kierunkiem Michaela Curtiza.
W 1950 roku Costello rozwiodła się z doktorem Johnem Vruwinkiem, którego poślubiła w 1939 roku. Pozostałe lata życia spędziła w półodosobnieniu, zarządzając farmą awokado.
Zmarła na rozedmę płuc w Fallbrook w Kalifornii w 1979 roku.
