Biografia
Liza May Minnelli (ur. 12 marca 1946) to amerykańska aktorka, piosenkarka, tancerka i choreografka. Znana ze swojej imponującej prezencji scenicznej i potężnego głosu śpiewającego na alcie, Minnelli należy do nielicznej grupy wykonawców uhonorowanych nagrodami Emmy, Grammy (Grammy Legend Award), Oscarem i Tony (EGOT). Minnelli jest kawalerem francuskiej Legii Honorowej.
Córka aktorki i piosenkarki Judy Garland oraz reżysera Vincente Minnelli. Minnelli urodziła się w Los Angeles, część dzieciństwa spędziła w Scarsdale w stanie Nowy Jork, a w 1961 r. przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie rozpoczęła karierę jako aktorka teatru muzycznego, performerka w nocnych klubach i artystka specjalizująca się w tradycyjnej muzyce pop. Zadebiutowała na scenie w off-broadwayowskiej adaptacji Best Foot Forward w 1963 roku i otrzymała nagrodę Tony dla najlepszej aktorki w musicalu za rolę w Flora the Red Menace w 1965 roku, co zapoczątkowało jej trwającą całe życie współpracę z Johnem Kanderem i Fredem Ebbem. Napisali, wyprodukowali lub wyreżyserowali wiele przyszłych występów scenicznych i seriali telewizyjnych Minnelli, a także pomogli stworzyć jej sceniczną osobowość stylizowanej ocalałej, w tym jej wykonania hymnów przetrwania, które zadecydowały o jej karierze („Nowy Jork, Nowy Jork”, „Kabaret” i „Maybe This Time”). Oprócz ról scenicznych i ekranowych, ta osobowość i styl występów przyczyniły się do statusu Minnelli jako trwałej ikony gejów.
Uznana rola w dramacie Sterylna kukułka (1969) była dla Minnelli przełomem filmowym i przyniosła jej nominację do Oscara dla najlepszej aktorki. Później otrzymała tę nagrodę za rolę Sally Bowles w filmie muzycznym Kabaret (1972), która zapewniła jej międzynarodową sławę. Większość jej kolejnych filmów, w tym Lucky Lady (1975), Nowy Jork, Nowy Jork (1977), Rent-a-Cop (1988) i Stepping Out (1991), nie odniosła takiego sukcesu, poza głównym hitem kasowym i chwalonym przez krytyków Arthurem (1981), w którym wystąpił Minnelli. Była nominowana do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w musicalu lub komedii za film Lucky Lady, Nowy Jork, Nowy Jork i Arthur. Wielokrotnie wracała na Broadway, m.in. do The Act (1977), za który otrzymała swoją drugą nagrodę Tony, a także The Rink (1984) i Liza's at The Palace... (2008). Minnelli pracował także przy różnych formatach telewizyjnych, a od późnych lat 70. skupiał się głównie na występach w salach muzycznych i klubach nocnych. Jej występy koncertowe w Carnegie Hall w 1979 i 1987 oraz w Radio City Music Hall w 1991 i 1992 zaliczane są do jej najbardziej udanych. W latach 1988–1990 koncertowała z Frankiem Sinatrą i Sammym Davisem Jr. w filmie Frank, Liza i Sammy: The Ultimate Event.
