Biografia
Tonya Pinkins urodziła się w Chicago w stanie Illinois. Ma czworo dzieci. Jej ojciec był policjantem i sprzedawcą ubezpieczeń, a matka była pracownicą poczty. Ma dwóch braci, Erica Swoope i Thomasa Swoope oraz siostrę Tamerę Swoope, z którą jest oddzielona. Od najmłodszych lat interesowała się sztuką. W szkole średniej uczyła się aktorstwa w programie dla młodych ludzi Goodman Theatre. W wieku 18 lat przez krótki czas uczęszczała do college'u i zamiast tego zdecydowała się kontynuować karierę aktorską. Później wróciła na studia, uzyskując tytuł licencjata w Columbia College w Chicago, a następnie podjęła pracę magisterską w programie teatru muzycznego Carnegie Mellon i rok w California Western School of Law w San Diego.
Pinkins jest prawdopodobnie najbardziej podziwiana za swoją pracę sceniczną. Zdobyła nagrodę Tony za rolę Sweet Anita w Jelly's Last Jam. Była nominowana za role w filmie Play On! oraz w Caroline, czyli Zmiana, gdzie zagrała tytułową rolę. Jej inne występy na Broadwayu to między innymi Merrily We Roll Along, Chronicle of a Death Foretold, The Wild Party, House of Flowers, Radio Golf, A Time To Kill i Holler If Ya Hear Me.
Pinkins wystąpił w kilku produkcjach na Off Broadwayu, w tym w komicznej roli Mopsa, pasterki, w Zimowej opowieści wyprodukowanej przez Riverside Shakespeare Company w The Shakespeare Center w 1983 roku.
W 2011 roku Pinkins wystąpiła w światowej premierze sztuki Kirsten Greenidge Milk Like Sugar w La Jolla Playhouse i otrzymała w 2012 roku nominację do Craiga Noela dla najlepszej aktorki drugoplanowej w sztuce teatralnej. Powtórzyła swoją rolę w Playwrights Horizons w Peter Jay Sharp Theatre i zdobyła w 2012 roku nagrodę Lucille Lortel dla najlepszej aktorki drugoplanowej w sztuce teatralnej.
W 2012 roku Pinkins zagrał w sztuce Katori Hall Hurt Village. Ponury dramat o życiu i zmianach w osiedlu mieszkaniowym w Memphis miał swoją światową premierę w Signature Theatre Company na Off-Broadwayu w ramach inauguracyjnego sezonu teatru. W sztuce wystąpili także Marsha Stephanie Blake, Ron Cephas Jones, Saycon Sengbloh, Lloyd Watts, Charlie Hudson III, Nicholas Christopher, Corey Hawkins, Ron Cephas Jones i Joaquina Kalukango.
W 2014 roku Pinkins wystąpił we wznowieniu spektaklu Eda Bullinsa „Wspaniała panna Marie” Eda Bullinsa u boku Roscoe Ormana; w broadwayowskiej inscenizacji Holler If Ya Hear Me; oraz światowa premiera Wojny Brandena Jacobsa-Jenkinsa w Yale Repertory.
Miała także bogatą karierę telewizyjną, występując gościnnie między innymi w takich programach telewizyjnych, jak Army Wives, 24, Law & Order, The Cosby Show, Cold Case, Criminal Minds i The Guardian. W połowie lat 80. Pinkins stworzył rolę Heather Dalton w mydle CBS As the World Turns. W 1991 roku zagrała Livię Frye w filmie All My Children. Pinkins opuściła All My Children w 1995 r., ale wróciła do swojej roli w 2003 r. Później podpisała kontrakt z serialem od marca 2004 r. do czerwca 2006 r., kiedy to obniżono jej status do statusu powracającego. Zagrała Amalę Motobo w popularnym programie telewizyjnym 24. Wystąpiła w kilku filmach drugoplanowych, w tym w Newlyweeds, Home, Fading Gigolo u boku Woody'ego Allena, Enchanted, Premium, Romance & Cigarettes, Noah's Arc: Jumping The Broom i Above the Rim.
