Biografia
Słowacki aktor i reżyser Pavol Mikulík urodził się 2 marca 1944 roku w Preszowie. Od najmłodszych lat poświęcił się sztuce. Razem z bratem Peterem (wybitnym reżyserem) zaczęli uczęszczać na dziecięce radio w Bratysławie. Miał zaledwie siedem lat, kiedy zagrał pierwszą wielką postać. Tutaj poznał późniejszego przyjaciela i kolegę ze szkoły, Stana Dančiaka.
Ľubo Roman, Stano Dančiak i Marián Labuda byli jego kolegami z klasy w Akademii Sztuk Scenicznych w Bratysławie, którą ukończył w 1965 roku. Później sam uczył w tej szkole, a w 1990 był nawet prorektorem. Po szkole trafił od razu na pierwszą scenę do SND w Bratysławie, gdzie przebywał do 1968 roku. Udał się do Teatru Korzo, a po jego likwidacji przeniósł się do Nowej Sceny, gdzie był dyrektorem artystycznym zespołu od 1977 do 1980. Później powrócił do SND, gdzie był do 1994 roku.
Pavol Mikulík zagrał w około 500 filmach i produkcjach. Zagrał w filmie już w 1954 roku, w filmie Andreja Lettricha Drevená dedina. W twórczości tego samego reżysera grał jako student (The Dead Don't Cry, 1965). Zagrał w wielu produkcjach telewizyjnych, takich jak Safari, Elizabeth's Court oraz słynny Mario i magik, który zdobył nagrodę MTF Monte Carlo.
Pavol Mikulík zagrał w kilku ważnych dziełach, takich jak Južná pošta, Perinbaba i Tysiącletnia pszczoła, które należą do najlepiej nagranych na Słowacji. Zasłynął także jako dabber, rekrutując głównego bohatera polskiego filmu Mastičkár.
Pavol Mikulík zasłynął także jako szef kuchni. Wydał książkę kucharską i nakręcił w telewizji program kulinarny. Po jednej strzelaninie w Koszycach doznał udaru mózgu. W pokoju hotelowym zastał go Stano Dančiak. Po jego interwencji zabrano Pawła do szpitala, co uratowało mu życie. Pozostał przykuty do wózka inwalidzkiego. Później amputowano mu nogę. Po przybyciu ze szpitala Pavol nie miał gdzie mieszkać, ponieważ nie chciał zamieszkać ze swoją byłą żoną, z którą mieszkał przez 26 lat. Pomagał mu przyjaciel Ľubo Roman, który zakwaterował go w jego pensjonacie.
Pavol nie poddawał się, walczył i przeżył swoje trudne życie z pomocą przyjaciół, lekarzy i młodej studentki Miriam Kičiňovej. W 2003 roku opublikował książkę wspomnień pt. „I po prostu nie!”. Dostał go nawet do teatru, gdzie grał rolę osoby niepełnosprawnej.
Pavol Mikulík był wielokrotnie nagradzany. W 2000 roku otrzymał nagrodę Crystal Wing Award i został wprowadzony do Galerii sław podczas ceremonii wręczenia nagrody telewizyjnej OTO. Aktor, reżyser, nauczyciel akademicki zmarł 27 listopada 2007 roku w Bratysławie, gdy zdradziło go jego wielkie serce.
