Biografia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Arlene Martel (14 kwietnia 1936 – 12 sierpnia 2014) była amerykańską aktorką i trenerką aktorstwa. Przed 1964 rokiem często przedstawiano ją jako Arline Sax, Arlene Sax lub Tasha Martel.
W 1962 roku Martel po raz pierwszy z dwóch wystąpiła w serialu Perry Mason jako Fiona Cregan w „Sprawie nieobecnego artysty”. Później wystąpiła gościnnie jako Sandra Dunkel w „Sprawie zmarłego dzwonka” (1966), kiedy Raymond Burr wcielił się w Masona i prawdziwego mordercę Grimesa, starą sól morską.
Martel pojawił się w odcinku Star Trek „Amok Time” (1967) jako T'Pring oraz w oryginalnym odcinku The Outer Limits „Demon with a Glass Hand” (1964) napisanym przez Harlana Ellisona.
Martel zagrała księżniczkę Sarafinę w Have Gun – Will Travel, złą wiedźmę Malwinę w Bewitched, Tygrysa kontaktowego francuskiego metra w pięciu odcinkach Hogan's Heroes, kosmonautkę w I Dream of Jeannie, węgierską imigrantkę Magdę w odcinku The Fugitive „The Blessings of Liberty” (1966) i, co zapada w pamięć, jako pielęgniarka, która wielokrotnie wypowiada złowrogie zdanie „Pokój dla jeszcze jednego, kochanie!” przy wejściu do szpitalnej kostnicy i jako stewardesa przy drzwiach samolotu w odcinku Twilight Zone „Twenty-Two”. Pojawiła się także w pierwszym odcinku sezonu The Twilight Zone „What You Need”. Występowała (jako Arline Sax) jako główna aktorka w odcinku Route 66 zatytułowanym „The Newborn”, w którym rodzi. Wystąpiła także gościnnie w The Man from UNCLE, The Untouchables, Mission: Impossible (sezon 4, odcinek 20, 1970), pojawiła się jako Asastia w Here Come the Brides (1970, odcinek „To The Victor”), Dziki Dziki Zachód, Battlestar Galactica, film Anioły z piekła rodem z 1968 r. oraz dwa występy w The Monkees. Zagrała agentkę Interpolu Violette w odcinku The Six Million Dollar Man „The Last of the Fourth of Julys” (sezon 1, odcinek 10, 1974). Wystąpiła jako główna aktorka w odcinku Gunsmoke zatytułowanym „The Squaw” (1975).
Otrzymała najwyższe oceny, grając rolę komendantki odpowiedzialnej za rosyjską ekipę drogową w Zoltan, Pies Draculi (1978), chociaż była to tylko niewielka część trwająca niecałe pięć minut 97-minutowego filmu. Jej zasługą była także czcionka tak duża, że była prawie dwukrotnie większa od tej użytej w przypadku Reggiego Naldera czy Michaela Patakiego, głównych bohaterów zajmujących większość ekranu przez cały film.
Pojawiła się w odcinku internetowym Star Trek „Of Gods and Men” w ostatniej scenie jako kapłanka Vulcan inicjująca ceremonię małżeńską pomiędzy Uhurą a pochodzącym z Vulcan Stonnem (postać z odcinka „Amok Time”, grana przez oryginalnego aktora Lawrence'a Montaigne'a).
Zagrała Glorię, kochankę Tony'ego Goodlanda (Bradford Dillman) w odcinku Columbo „The Greenhouse Jungle” (1972).
